Een meisje die niks meer weet

Er was eens een meisje , ze wist hellemaal niks meer , ze keek naar buiten en daar was het wit heel wit, wat is dat voor een vreemde kleur , en het is ook heel  zacht en het smelt , wat is dat vroeg ze ? toen ging ze naar een bosje , en daar vond ze een vosje ? een vosje wat is dat ? het is zacht en hij heeft tanden en van die rare pootjes ? ze kon ook niet wandelen , ze keek naar haar voeten en ze wist ook niet wat dat was ? waarom heb ik zo van die vreemde voeten en ben ik een vis of een mens ? ze wist helemaal niet wie ze was waar ze woonden en hoeveel jaar ze was , ze keek naar de lucht en zag daar allemaal vogeltjes en toen het avond werd zag ze mooie sterren , waauw wat zijn die glittertjes in de lucht ? en ze maken ook licht ? ze probeerden te wandelen maar dat kon ze niet , ze was aan het huilen in het midden van het bos , en toen hoorden ze iets ? huh ? spookt dit bos ? toen zag ze iets maar watte ? toen  zag ze een mens , een prins met een mantel en een roos in zijn hand , ze vroeg wie ben je ? en de prins buigden en gaf haar een kus , ze zei niks meer haar woorden waren weg ze was woordenloos , ze liep weg , ze was bang want ze wist niet wie hij was , ze ging terug naar de prins , de prins vroeg wie ben je ? wat is je naam ? ze wist helemaal niet wat ze moest zeggen , de prins gaf haar een hand , en zei kom mee kom mee , ik help je , het meisje keek naar zijn blauwe ogen en zijn stralende mooie grimlach , de prins gaf haar een zoen , wat moet ze nu doen ? ze kreeg een roos van de prins maar ze wist niet wat dat was , de prins zij die mooie rode blaadjes zijn roosjes , en de prins plukte een roos voor haar en brachte haar naar het kasteel , wat is dat voor een vreemd huis zei ze ? de prins zij dit is geen huis maar een kasteel , waauw ! dat heb ik nog nooit gezien zo een prachtig kasteel , ze kreeg een mooie blauwe jurk met echte diamanten erop en een echte ketting gemaakt van juwelen , waauw ik ben mooi , ben ik nu een prinses ? ze kon haar ogen nie geloven , de prins gaf haar een roos en prachtige schoentjes , probeer er eens op te lopen , ze durfden niet omdat ze bang was , de prins zij kolm ik zal je helpen nie bang zijn , en toen kreeg ze de naam roosje , omdat ze iedere dag naar rozen ruikten , toen die ochtend kwam de prins naar de kamer en vroeg haar of ze wouw trouwen met hem en ze zij ja , ze dansten en zong door het hele bos heen , en toen die morgen zag ze de prins , en ging ze trouwen met de prins , en ze leefden nog lang en gelukkig , de liefde kan toch mooi zijn he ?

Advertenties

Een gedachte over “Een meisje die niks meer weet

  1. Stefan

    Hey Ynina,

    Ik vind dit een prachtig verhaal, blijven schrijven, hé!
    Als je blij bent of triest kan schrijven helpen om je gevoelens te uiten!
    dag ynina,

    stefan

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s