Kapitein John…

Er was eens een meisje, ze speelde graag met haar broer zijn speelgoed, maar het was niet zomaar speelgoed het waren slodaten en een kapitein, genaamd John.Op een morgend keek ze naar de kapitein en wenste dat hij bestond en tot leven kwam, ze viel in slaap en toen ze wakker werd zag ze John en kwam in een sprookjeswereld terecht, maar het meisje zag een rivier en ging er naar toe, John kwam naar het riviertje en vroeg haar om te trouwen, ze was blij en liep met open armen naar John toe, op een dag keek het meisje in de rivier en het begon te zingen , zelfs in haar hoofd begon het te zingen, die dag was het ook de dag dat ze ging trouwen, maar ze had geen trouwkleed ze kreeg een traan en ineens stond er een mooi trouwkleed uit het water.Kapitein John was nieuwschierig en het meisje was ombetoverd in een prinses John danste naar haar toe en gingen hand in hand naar het kasteel en daar trouwde ze, maar op een avond ging ze naar de rivier en zag ze daar een kleermaker ze haalde hem daaruit maar de kleermaker was verliefd op haar , net die dag dat ze getrouwd was liet ze de hand los maar plots was John verdwenen en kwam de kleermaker uit de rivier als prins en werd ze verliefd op de prins, ook  kreeg ze een prinsessenjurk en trouwden met de kleermakersprins.Einde!

Ik zag..Ik zag…

er was eens een meisje dromend keek ze naar de wolken en naar de bomen , ze haatte de wind en de regen, maar plots keek ze boven de wolken en zag ze een regenboog , niet zomaar een regenboog het was de regenboog der liefde .Maar toen ineens zag ze regen, het waren geen druppels, maar knikkers , wat een rare regen zeg zei ze boos en plots zag ze een mooie rode roos, en deed een wens, luister naar mijn stem, kijk in mijn ogen en laat een jongen verschijnen boven de regenbogen, het stopte met regenen en er stond een prachtige jongen achter haar en gaf haar een kus.Einde!

De theaterridder…

Ik ben een ridder! Een theaterridder papa! zegt Liam. Liam stond op de oude livingtafel en riep luid papa! ik ben een theaterridder. Op een dag stond Liam voor de spiegel en zei dat hij een theaterridder was. Op een dag schreef hij een theaterstuk en speelde een theaterridder, ik ben niet groen ik ben een mens ik ben niet groot ik ben niet rood maar sebiet ben ik weer scheel.Ik ben rood en nu…. ga ik bijna dood, ja ik ben rood maya ik ben ook geen schaap, maya ik neem een theatergeweer en schiet me in slaap, baaf! Einde!

De cowboyvlinder…

Er was eens een cowboyvlinder, een hele rare kerel.Maar toch vloog hij rond als een vlinder, maar hij zag er gemeen uit,maar is een hele lieve.Op een dag kwam er eens een heel lief mooi meisje voorbij gewandeld ze keek naar de mooie blauwe lucht en naar de mooie zon.Op eens zag ze een vlinder, genaamd de cowboyvlinder en kreeg bang. Nee!niet bang zijn ik ben maar een vlinder en doe je niets! het meisje speelde met de vlinder en veranderde zelf in een vlinder Einde!

Zou je nog van me?

Zou je nog van me? hoe bedoel je vroeg Kiana, ik…Ik wil je iets vertellen,maar ik ben verlegen zei Kiaro. Kiana begreep er niks van wat hij zei . Zou je nog van me? Kiana dachte na en had het raadsel opgelost, wat Kiano wou zeggen, Kiana nam snel haar handtas en liep snel naar Kiano’s huis ze drukte op de bel en Kiana legde een briefje voor het huis van Kiano’s deur, hij deed de deur open en zag op het papiertje ik hou ook van jou groetjes K.Kiano ging naar buiten en kwam tevoorschijn en gaven elkaar een kus. Einde!

De uilenduif…

Er was eens een meisje , bij haar thuis had ze een mooie uil, een hele zeldzame , haar uil leek op een duif en zong zo mooi als een nachtegaal maar op een dag kwam er een heks, en steelde ze de speciale duivenuil, toen het ochtend werd zocht ze haar duivenuil en wist dat er een kraai achter zat. Op eens wandelen ze naar het riviertje en zag een vrouw het water in springen, haar oge ware rood en ze was helemaal onderkoeld en ze legden een lakentje over de vrouw en gaf haar wat thee, ze bedankte haar met een toverketting en had haar uil terug, de heks ging dood en de kraai veranderde in een mooie jongen, ze werden verliefd en leefde nog lang en gelukkig Einde!

De rare ober…

Nele en Louize stappen binnen in een mooi chinees restaurant , snel kwam er een ober en keek hij raar naar Nele. Wil je komen zingen deze avond? ja! antwoorde ze , maar daarna toen ze ja zei bleef de ober maar kijken naar Nele, Nele was bang en al snel kreeg ze snoepjes met chocoladesaus eromheen,Louize keek de ober raar aan en zelfs naar haar zus, haar zus at teveel chocolade en werd bleek in haar gezicht, Nele voelde haar net een prinses en liep naar de wc ze moest braken van al die chocolade, een uur later kwam de ober terug en gaf Nele een roos, een hele mooie roos, maar plots werd hij blauw,Nele nam de roos en vroeg haar af wat dat was, Louize zei dat ze weg moest gaan maar Nele begon als een nachtegaal te zingen Louize keek naar Nele en zag ineens dat ze een zwangere buik kreeg, Nele ga weg! riep Louize heel hard, maar Nele hoorde haar niet en Louize trok haar mee naar buiten, de ober kreeg rode ogen en ze hadden de roos nog, het is geen gewone roos, het is een liefdesmusicalroos, daar kan je mee mooi zingen. Nele voelden stampen in haar buik en ging wat zitten, louize haalde de ober en hij was nietmeer raar, hij was een gewone lieve man , louize nam wat stuifmeel van de roos en de ober werd eve oud als haar, snel werd het avond en veranderde de ober in een echte prins, de prins gaf haar een ring en vroeg of ze wou trouwen met hem ja! antwoorde Nele , ze gingen trouwen en die avond was hun babytje geboren en noemde de baby prinses roosje. Einde!

De koningregisseur…

Er was eens op een dag een regisseur hij had twee collega’s en één assistent de regisseur mocht vragen wat hij wou.Bij zijn thuis werd hij opgevoed als een koning,de regisseur was ook nog maar jong, hij was net vijftien en maakten op een morgend véél mee. Op eens was hij nietmeer op zijn kamer maar op een andere wereld, hij keek naar de blauwe lucht en zag de woorden dansen, op eens kwam er een jongen die op zijn knieen ging zitten, en zei goede dag koningregisseur , koningregisseur? ja! u bent een regisseur maar dat kan toch niet, ik ben een kunstenaar ? ja klopt! maar in deze wereld ben je een koningregisseur en hij trok een gezicht en vragend zat hij op een bankje eerst werd hij boos , maar toen werd hij blij, en hij liep naar huis en voor zijn neus stond zijn huis, jongetje weet je waar mijn huis staat? ja recht voor je neus! snel werd ze blij en deelden de kamer met dat meisje, en het meisje keek in zijn ogen, samen gingen ze praten hoe ze in deze wereld terecht kwamen, hoe kwam jij hier eigelijk terecht? ik keek in de spiegel en ik kwam hier terecht ik ben een kunstenaar en ineens op een morgend kwam ik hier terecht en nu ben ik regisseur zoals in de vorige wereld, en ben ik hier het meisje keek verlegen en stieken zei hij je moet je niet meer mooi maken want mooi ben je al, dankje! zei ze blozend en op een dag stonden ze oog in oog op het podium in het theater  en toen het doek toeging gaven ze een kus aan elkaar. en gingen terug naar huis, op een morgend moeste ze kiezen of ze terug naar huis wouden of niet, ze gaven een hand en bleven in de wereld waar ze nu waren, en ze gaven een kusje aan elkaar. Einde!

schrijfdag hasselt…

gisteren 14 mei ging ik naar de schrijfdag in hasselt, ik was zenuachtig maar snel bij het ontbijt ontmoette ik een lieve nederlandse vrouw, haar naam was Trees en zat bij haar aan tafel, door haar ontmoette ik nog andere mensen en schreef ik mijn blog op, toen moest ik luisteren hoe ze korte verhalen schreven en ik kreeg maar 7 minuten, toen het middagpauze was zag ik ineens stefan perceval en was ik blij, hij ging bij me aan tafel zitten en hij praate over mij tegen mensen dat ik goed kan schrijven enzo… dankzij hem moest ik mijn blog op schrijven, een vrouw vroeg of ik opstellen schreef en ik zei ja, de vrouw had dus meegeluisterd, op een namiddag misste ik een paar workschops ik was in de war en ik ging naar de uitgever, maar wat bleek dat ik een uurtje te vroeg was hij las mijn boek, maar hij zei dat ik beter een andere uitgever zoek want mijn boek is voor kinderen, bij het einde van het gesprek wenste hij me succes en ging ik weg, het volgende uur was er improvisatietheater het was grappig en trees vroeg dat ik moe was ik zei nee , ik had tranen in mijn ogen, want ja! zo moest ik haar weer missen en toen ik weg ging zei de vrouw dat ik moest blijven schrijven, ik was blij en die dag zal ik nooit vergeten!