Het magisch theaterviooltje…

Er was eens een vrolijk meisje rond te huppelen in het parkje, ze keek rond haar heen, en ging op een bankje zitten, daar zat ze dan helemaal alleen. Haar naam was Nola maar als iemand aan haar vroeg wat haar naam was zei ze dat haar naam geheim was. Nola keek naar de mooie blauwe lucht en zag iets verder een mooie roos met daar een prachtige vlinder op, voorzichtig liep ze ernaar toe en zei ze hallo vlindertje tegen de mooiste vlinder, wauw wat is hij mooi! maar wat zei niet wist is dat de vlinder ook iets kon terug zeggen, hallo meisje! Nola wist niet wie aan het praten was dus keek ze om haar heen, hé! niet bang zijn ik ben het die hallo terug zei! Nola geloofde haar ogen niet, kon hij nu echt werkelijk praten? of was dat soms een droom? nee! het was helemaal geen droom nee de vlinder had een geheim. hé meisje wie ben je? mijn naam is Nola en….. Wie ben jij? ik ben Anuar. Anuar de liefdesvlinder. Je bent een mooie vlinder! oh! ja eigenlijk ben ik niet zo’n pracht van een vlinder zo als jij! hoe bedoel je? wel jij bent een pracht van een meisje, en….. Eigenlijk ben ik geen vlinder, maar een eenzame jongen die op een roos zit. Anuar kom mee met mij naar huis! neem me een hand! riep Nola luid Nola ging met hem mee naar haar huis, en ze riep haar maman haar mama kwam naar beneden en Nola wou Anuar voorstellen maar Anuar was al terug veranderd in een vlinder, Nola’s mama zei dat ze abnormaal was maar ze was niet abnormaal, Anuar was een Amerikaanse vlinder, alé ja vlinder tussenin, Anuar en Nola gingen samen naar het fonteintje en samen gaven ze kusjes aan elkaar, maar Nola’s mama stond haar toe te kijken, Nola ging kijken en haar mama had voor haar een verassing, ze kwam kijken en haar mama had een viooltje vast, dit is een viooltje niet zomaar een viooltje het viooltje is magisch en alleen jij kan er op spelen, Nola wandelde naar het bos en speelden op het viooltje,maar alles stond stil, Nola riep Anuar maar Anuar was bang hij  lag op een steen te bibberen, Nola nam haar viooltje en speelden een prachtig liefdesliedje wat ze ooit eens schreef, het was niet zomaar een liedje het was een magisch liedje vol met liefde, Anuar stond op en kussten Nola, Nola moest kiezen tussen meisje zijn of een vlinder zijn, Nola ging naar huis en tekende in haar dagboek een vlinder,toen het ochtend was had Nola vleugels en samen vlogen ze naar de mooie rode roos. Einde!

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s