De stoffige kruipende spin…

Er was eens een klein spinnetje, hij leek op stof, maar hij was een spin, hij vond het kruipen niet zo tof, hij wou liever zoals een mens zijn, of nee, liever als een konijn? Hij kroop op de muur, maar hij moest op passen, want de muur was van vuur, hij voelde zich eenzaam en zei in zichzelf…. Ach kon ik maar vliegen als een zwaan…. Maar toen hij dat zei kreeg hij een traan, maar een spin weent toch niet? Hij was niet mager maar dik, hij voelde zich net zo dik als een mammoet, hij fluisterde tegen zichzelf en zei: wat als ik nu eens wens? Ja, ik wens maar een ding, en dat is … dat ik verander in een echt mens,ja dit is mijn wens. Het werd avond en hij keek naar de sterren, hij zag van ver een vallende ster en nog eens deed hij zijn wens…. Lieve ster, laat me zijn zoals een mens, ik wil zijn zoals een mens, lieve ster dit is mijn wens. De spin ging slapen in zijn web en toen het ochtend werd lag hij op de grond, auw! Ben ik dan zo zwaar? De spin wat nu veranderd was in een jongen vond een briefje, hij sprong maar het waaide al naar hem toe, hij las het en er stond: lieve jongen je bent nu geen spin meer, ik zou voor eeuwig en voor altijd voor je wensen, liefst de ster! De jongen noemde zichzelf Jeroen en ontmoette een meisje, samen gaven ze elkaar een kus en toen het avond was woonde hij bij het meisje hij sliep op de logeerkamer en hij keek naar de sterren en zei, dank je wel lieve ster. Einde!

Advertenties

Een gedachte over “De stoffige kruipende spin…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s