Lees me af in de ogen van de tovenaar…

Jaren geleden….. jaren geleden leefde diep in het zwarte woud een gemene tovenaar, hij nam mijn ogen af met zijn sterke toverkrachten,ik ben een kind, en ik ben blind, het komt allemaal dankzij hem,ik heb niemand, ik loop overal tegen op, zelfs tegen een paar jongens die ik niet kan zien, mijn ogen waren krachtig, ik kon er echt alles mee, ik hoorde zelfs het water van de zee, ik ben een prinses, en niet zomaar een prinses, ik hou van water en ook van theater, mijn naam is Zoë, ik wandelde overal naar toe, naar het bos, naar de stad, maar nog steeds kreeg ik geen vraag wat ik echt had, het werd avond en ik ging naar het bos, eenzaam zat ik daar maar op een steen, ik hoorde een stem en wou weg lopen, maar het was uit eindelijk een prins, ja een echte prins, de prins vond me prachtig, en hij vroeg wat er scheelde met me, ik vertelde hem dat ik blind was, en dat jaren en jaren hier een tovenaar woonde die mijn ogen af nam, ik doe alles voor je prinses! Ik zorg er voor tot jij je ogen terug hebt! Zei hij met een fluisterende stem in mijn oren, hij liep weg naar het zwarte woud, maar? Zou die tovenaar nog wel leven? Ja! de tovenaar is een geest, en de prins kan hem doden, maar hoe zou hij het doen? De prins ging het kasteel binnen wat aan het zwarte woud stond en hij speurde de tovenaar op, en ja hoor hij leefde nog, de prins maakte een geluid, en hij was net op tijd of de tovenaar betrapte hem, hij nam een magisch boek en sprak te spreuk voorzichtig uit, de geest schreeuwde wat…. Wat gebeurd er met me? Hij ging namelijk dood en het kasteel veranderde in een sprookjes kasteel, de prins kwam naar me toe met een magische kaars en in die kaars stond geschreven wie ik echt was, eigenlijk stond het in het vuur geschreven, hij gaf me een kus en ik kon terug zien, hij had een roos vast voor mij en een prachtige ring, hij ging op zijn knieën zitten en vroeg me ten huwelijk, ik riep luid ja! hij keek recht in mijn ogen en zei wel duizenden keren op een dag hoe mooi ze wel waren, hij stelde zich voor en zijn naam was Siebe, ik stelde me ook voor maar ik bloosde en grimlachte  terwijl ik me voorstelde, die dag trouwde we ook en ik had een rood kleed aan met daar prachtige diamanten op, ik mocht hem kussen en het was de beste  dag uit mijn leven, toen besefte ik dat ik niet lelijk was en wat echte liefde was…. Einde!

Advertenties

2 gedachtes over “Lees me af in de ogen van de tovenaar…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s