Verloofd met prins water….

Er was eens heel lang geleden een heel vrolijk meisje,haar naam was  Louize,ze is geen gewoon meisje, neen ze is een prinses! Ze noemt Louize, maar de meeste mensen noemde haar Eliot, omdat ze iedere dag zingt o Eliot! Louize ging naar het parkje omdat ze haar verveelde, toen ze bij het parkje aankwam keek ze in het water en op eens zag ze een jongen, niet zomaar een jongen, neen het was een prins. Hallo! Riep hij vriendelijk uit, hallo antwoordde ze terug. Wie…. Wie bent u? ik ben de water prins! O wat tof! Ja, ik hoorde dat je op zoek was naar mij? ja klopt! Oh, meisje je bent een mooi meisje, dank u! maar wat is  ja naam? Mijn naam is Louize, mooie naam, de prins gaf haar een kus en gaf haar een mooie ring, euh? Louize, wil je met me trouwen? Ja! riep ze luid, Louize gaf hem een kus terug en de volgende dag trouwde ze al, ze gaf hem een roos en een ring en hij net hetzelfde, de prins was niet meer van water maar een echt mens geworden! Samen gingen ze wonen in een duur kasteel en noemde ze samen voor eeuwig de familie water! Einde!

Stel U voor als…..

Jari zat na te denken op haar kamer en vroeg haar af of mensen ook van papier zouden zijn? Ze ging naar beneden en vroeg aan haar mama of de mensen ook van papier zouden zijn, haar mama grimlachte en zei maar meisje mensen leven niet uit papier, nee we zijn zoogdieren. Ja wauw! Of dat zij het nog niet wist dat we zoogdieren waren.  Jari gaf het op en ging een eindje wandelen, ze zag op eens een groot plakkaat hangen en zag dat er een professor woonde, Jari ging er naar toe en vroeg of een mens ook van papier kon zijn, maar ook de professor grimlachten en hij zij ook dat mensen niet van papier bestonden. Meisje, je kan mensen tekenen op papier, maar in het echt bestaan ze niet hoor! Jari ging terug naar huis want het werd  donker, toen jari thuis kwam was het al donker en rende ze naar haar kamer, ze keek naar de maan en vroeg: lieve maan ben jij van papier of….. ? maar de maan antwoordde ook helemaal niet, hij knikte alleen maar nee, ach ik zou het gedroomd hebben zeker! Jari tekende op het papier de mensen die ze zag en hier onder schreef ze, Einde!

Kon ik nu maar weten…..

Louize moest een spreekbeurt houden voor haar school , maar ze wist precies niet over wat ze moest schrijven en over wat ze het uit eindelijk ging hebben. Ze ging naar haar kamer en dachten na, en ja ze had inderdaad een idee om haar spreekbeurt te houden, ze zag een foto van een jongen, eigenlijk een jongen waar dat ze super veel van hield maar nooit meer terug zag, en trouwens ze wist nog niet eens wie hij echt was, een jongen met gevoelens? Of een jongen die bruutaal is? Neen dat kan niet! Ze schreef de tekst verder en verder en ja haar tekst was klaar. Louize werd moe dus ging ze maar eens slapen. De volgende ochtend nam ze haar tekst en fietste ze naar school. Toen louize aan school kwam was het al snel les, ze ging naar haar klas en ze ging op haar plaats zitten, zo, nu zijn we compleet om onze spreekbeurt te houden zij de juf. De juf keek naar Louize en zij Louize jij mag als eerste beginnen, ze ging naar voren en haar hart bonsde heel hard, ja, mijn spreekbeurt gaat niet over hobby’s of zo, maar euhm…. Eigenlijk over een jongen, oh zij de juf enthousiast, wij zijn nieuwsgierig! Ik heb een jongen leren kennen, niet zomaar een jongen, neen hij was iemand…. Iemand heel bijzonder, ik zal je de foto laten zien, Louize liet hem eerst aan de juf zien en de juf herkende hem meteen, ja, hij is de nieuwe leerling, maar de hele klas wist het nog niet. Louize vertelde verder, ja en ik hield van hem, ik kon alles vertellen over hem, maar nu… nu zie ik hem niet meer. Zo dat was mijn spreekbeurt!   De juf deed geheimzinnig en ging even naar het secretariaat, ze belde naar de mama van de jongen en snel kwam de jongen waar Louize over vertelde in de gang. De juf ging naar de klas en zij: Louize kom eens, ik heb een cadeau voor je! Louize keek heel nieuwsgierig en plots zag ze Jens voor haar, ze gaf hem een dikke knuffel en de juf en de mama gingen weg, Jens en  Louize gaven elkaar een kus en zijden tegen elkaar, ik heb je gemist! Maar ja, je blijft toch maar even hier, euhm, neen! Heeft de juf dan niks verteld? Neen? Wel ik blijf hier voor altijd! Louize was in de wolken en Jens gaf haar veel kusjes op de mond en zij duizenden keren ik hou van je! Einde!

De een dag vlieg die eenzaam was…..

Er was eens een lieve kleine vlieg, zijn naam was teddy, hij voelde zich eenzaam en hij was verliefd op een mooi meisje, haar naam was Bloem, oké, ze was ook een  vlieg, Teddy woonden in een magisch bos en hij is een vlieg en niet zomaar een vlieg, neen hij is een. Een dag vlieg en sommige mensen zeggen dat een dag vlieg maar een dag kan leven, maar dat hebben ze fout! Ja, een vlieg zoals hij kan niet leven zonder liefde, want ja eigenlijk was hij een liefdesvlieg. Teddy sloot zich op in zijn huisje en daarna werd hij het wat beu, hij vloog in het bos rond, maar hij kwam iemand tegen, genaamd Bloem, hij botste tegen haar en Teddy zij sorry, is niet erg zij Bloem verlegen, Bloem moest weg vliegen, maar ze vroeg ook aan hem of hij mee wou vliegen met haar, natuurlijk antwoordde hij blozend, Bloem vloog naar een prachtige roos en ja hoor daar woonden ze, Bloem gaf hem een kus en hij gaf haar ook een kus, ik hou van je zij Bloem verlegen, ik ook van jouw! Riep Teddy luid, Teddy ik  wist dat je eenzaam was, ik voelde het aan mijn hart, ach ik weet het…. Bloem en Teddy gingen samen wonen en ze leefden nog lang en gelukkig! Einde!

de hond die kon miauwen….

er was eens een hond, niet zomaar een hond, neen de hond kon miauwen, ook was hij nog maar klein, en een meisje wou hem kopen, maar iedere keer kroop hij weg omdat hij verlegen en bang was. Het meisje nam hem vast en ging met hem naar huis, maar plots begon hij te miauwen: miauw miauw miauw! het meisje keek de hond vreemd aan en vroeg wat er scheelde met hem, hé, wat een vreemde hond ben jij? lieve hond geef nu toch eens toe, bent u een kat? ze nam het boekje van de hond en las dat hij betoverd was door een gemene honden tovenaar, de tovenaar haat honden daarom toverde hij zijn stem in een kat, het meisje keek rond op haar kamer en zag iets glimmen, namelijk een toverstaf, ze nam de toverstaf en sprak een spreuk uit, de spreuk hielp en de hond die kon weer zoals alle honden blaffen, het meisje noemde hem Blaffie en daar was hij heel blij mee, Einde!

stille Valentijn…..

Lore ging naar school en die dag was het inderdaad Valentijn, ze nam de fiets en fietste snel naar school, toen ze op school was zij ze goede morgen, maar niemand die iets terug zij, hé, hallo waarom zegt hier niemand iets? Lore wandelde verder en ging naar haar lief, haar lief was de enige die sprak tegen haar, liefje, het lijkt wel of die mensen hier geesten zijn! Neen, dat is het niet, ze zijn betoverd door een heks, betoverd? Hoe kan dat nu? Ja je kan hun alleen wakker maken door de vloek stop te zetten, o ja? Hoe dan? Door dit toverboek spreek deze woorden uit en iedereen zal terug beginnen te praten, Lore sprak de toverspreuk uit en iedereen begon opnieuw te babbelen, en de heks? ja de heks verdween….. fijne Valentijn Lore zij haar lief jij ook fijne Valentijn!Einde!

als je mijn hand vast houd…

ja inderdaad! ik ben aan een nieuw boek aan het werken(sinds gisteren) ik kreeg het idee om over een gevoelig meisje te schrijven.

waar het over gaat: het gaat over een meisje die naar het eerste middelbaar gaat en zwaar gepest werd, dus daarom nam ze die dag 2 september afscheid van die school ze had ook een nieuwe jongen leren kennen die zal ze nooit vergeten, de jongen zijn naam was Roland en hij ging naar haar thuis en van het een kwam het ander..Roland ging die dag ook van school af en ging samen met haar naar een school waar ze gingen leren voor regisseur te worden!

als je mijn hand vast houd, ja ik kreeg een idee om hierover te schrijven dus ja :d datwas het dan een beetje……

et meisje die ontdekte dat haar regisseur haar vader was…..

Er was eens lang geleden een meisje, haar naam was Laura, ze was een iemand bijzonder, maar eigenlijk voelde ze haar maar niks, ze zat in een toneelgroep en haar regisseur is heel lief, Laura nam hem op als vader maar Laura werd onzeker, ze voelde dat er iets niet klopte en ze zag ook aan de ogen van de regisseur dat ze dezelfde ogen hadden, hé, wat vreemd, bent…. Bent u soms mijn…. Mijn vader? De regisseur antwoorden niet op die vraag wat ze stelde en ging wat naar buiten. Laura haar vriendin keek versteld naar Laura en vroeg of hij nu echt de vader van haar was, ik weet het niet! Ik weet het gewoon niet! En als dat zo was? dan heeft mijn mama nooit van mijn papa gehouden? Laura liep naar buiten en de regisseur riep haar even apart, hé, wat is er? Ik moet je iets bekennen Laura, nadat je me de vraag”bent u mijn vader”vroeg  aan me antwoordde ik je niet, waarom niet? Ik was gewoon bang dat je boos ging zijn, daarom moet ik dit bekennen, ik ben je vader! Laura kreeg geen woorden niet meer uit haar mond en begon te schreeuwen, ik ben nog niet uitgesproken! Ik ben niet alleen een regisseur neen, ik ben ook een prins, alé ja was, ik woonde vroeger met je mama in een groot kasteel, maar een heks haalde ons uit elkaar en sindsdien hadden me mekaar nooit meer gezien, wauw, echt kei neig wat u me verteld. De regisseur knuffelde haar, en liet het kasteel zien in het bos waar hij eerst woonde, hier woonde ik dus met je mama, wauw wat mooi! Maar betekend dit, dan dat ik….. een prinses ben? Ja Laura, je bent een prinses! Laura deed er alles om haar moeder te vinden en dat vond ze ook, ze zag een ander klein kasteeltje verder op in de mist, en ze ging er naar toe, ze had een mooi haarspeldje, maar een ding moest ze er maar mee doen, de deur openen, ze twijfelde eerst maar toen stak ze het haarspeldje in het sleutelgat en sprak een toverspreuk in, haar moeder zat in dat huisje, wat… wat is hier aan de hand? Dat leg ik je later wel uit, mee komen met me! Haar mama ging met haar mee en gingen naar haar vader, toen ze aan het kasteel kwamen keek haar mama versteld en ze zag nog nooit wat ze zag, Richard! Ze viel in zijn armen en die dag gingen ze opnieuw wonen in het kasteel en trouwden ze opnieuw, en Laura was het bruids kindje, Einde!

De jongen die een doorschijnende kabouter zag zwemmen in het water…

Er was eens een jongen, zijn naam was Thomas, Thomas ging iedere dag naar het parkje omdat hij van de natuur hield, wat een mooi natuurlandschap, en zeker zo’n mooi geluid van fluitende vogels,Thomas keek naar het rivier, maar plots zag hij daar wel iets heel vreemds in het water, hij rende weg want hij kreeg bang, toen liep hij tegen zijn beste vriendin aan en vroeg wat er scheelde, wel kom… ko mee… ik zag…. Ik zag een raar beest, echt zo’n rare, zijn beste vriendin ging mee en gingen aan de vijver staan, pfft, jij droomt hier zijn geen rare wezens alleen maar vissen! Thomas begreep er niets meer van en er zweefden een briefje naar hem, waar op geschreven stond: kom vanavond naar het parkje! Snel werd het avond en Thomas wandelde er naar toe, er zweefden mis rond het parkje en plots kreeg hij blauw bloed, hij zette een voet voor, maar snel lag hij in een keer in het water en verdronk hij, hij zag de doorschijnende kabouter en vroeg heel bang, wat wil je? wat wil je? ik heb je wel door mijn prins! Jij bent geen gewone jongen neen, je hebt bloed van een prins! Gij moet trouwen met me, ja, we zijn verloofd! Thomas begon te huilen en de kabouter nam een potje en nam een traan van hem, Thomas slikte en hij viel flauw. Het werd ochtend en Thomas werd stilletjes wakker, hij probeerde te ontsnappen, maar de kabouter prinses hield hem gevangen, de prins was al verloofd maar nog niet getrouwd, gelukkig, want hij wou dat met zijn beste vriendin doen, de kabouter werd kwaad op hem en hij riep luis help me! Zijn beste vriendin herkende zijn stem en wist dat er iets niet klopte, ze rende naar het park en sprong het water in, zij was toevallig een meisje die zwemvliezen had aan haar voeten, ze sprong het water in maar het was te laat de bruiloft was al bezig, ze rende het huis binnen en net voor dat Thomas ja moest zeggen riep zij luis nee! Thomas is van mij! ze liep naar Thomas toe en kuste hem passioneel op de mond, de kabouter viel flauw en smolt weg als een ijsklontje. Thomas vertelde aan zijn beste vriendin dat hij een prins was en zijn beste vriendin bekende ook dat zij een prinses was, de prins ging op zijn knieën zitten en vroeg haar ten huwelijk, die dag trouwden ze en ze leefden nog lang en gelukkig! Einde.

De film ster droom roos…

er was eens een lief meisje, haar naam was yelien, Yelien hield heel veel van rozen, en ging dus naar de winkel en ging naar de rozen winkel, ze was kort bij haar oma, dus ging ze een bezoekje brengen aan haar oma en gaf ze de boeket rozen aan haar oma, ze ging er iets drinken bij haar oma, maar snel ging ze weer weg want ze verveelde haar, ze wandelde terug naar huis en toen ze thuis was ging ze naar haar kamer en liet haar vallen op haar bed, ze keek naar het plafond maar ook daar op was niks te beleven, pfft, wat een saaie dag zuchten ze. Yelien ging zitten op haar bed en plots zag ze een roos op haar kastje liggen, hé? Wat….. wat een prachtige roos is dat, wow het is de prachtigste die ik nooit gezien had :O , ze wou de roos vast houden, maar dat was pech, want de roos bleef liggen, hé, hoe komt dat nu? Ach het zal een flauwe grap zijn! Yelien bleef kijken naar de roos en plots begon het te vliegen, hé? Een roos die kan vliegen? Neen! Dat kan niet, ik droom! Yelien geloofde het eerst niet, maar toen werd ze toch nieuwsgierig, oké, ik ga je volgen mijn prachtige roos! Ik weet niet waar je naar toe gaat, maar dat zou ik wel zien zeker? Plots kwam ze aan een groot kasteel te staan, ze las de titel en er stond: Het filmster kasteel….. de roos kon de deur openen met zijn doorns, Yelien ging naar binnen en de roos ging in een vaas staan, hallo riep Yelien, ze was beangstig, maar snel stond er een regisseur haar op te wachten, hallo, Yelien ga zitten, Yelien ging zitten en haar hart begon sneller en sneller kloppen, mijn naam is Kobe, regisseur Kobe, o hallo meneer de regisseur, wil je eens op die piano spelen? Ja natuurlijk, antwoordde ze  lief, Yelien speelde op de piano en ze speelde het prachtig, de regisseur vroeg haar of zede hoofdrol in een film wou spelen, ja graag! Goed, kom maar met me mee! Yelien ging mee en ze kreeg een prinsessenkleed aan en moest piano spelen, het verhaal van de film speeld zich af in een kasteel en gaat over een meisje van 10 jaar die helemaal alleen woonde als prinses en eigenlijk geen prinses meer wou zijn. De regisseur keek naar haar ogen en ze ging haar laten op maken door een styliste, ze maakte haar haren prachtig, en gaf haar ook een prachtig prinsessenkleed, ze was klaar en ze werd gefilmd in het kasteel, ook speelde iemand een sluwe vos die haar probeerde op te sluiten, maar dat lukte niet, want de piano was haar toverkracht, ze riep luid, stop! stop! Ik wil een gewoon meisje zijn, ik…. Ik wil geen prinses meer zijn,met tranende ogen ging ze in een hoek zitten met haar handen voor haar gezicht omdat ze tranen had, ze veranderde weer in een gewoon meisje en voor dat ze het wist was het filmen gedaan, amai wat was het warm onder die spotten en die camera wow zal die camera man geen pijn hebben moest hij zo lang filmen? Proficiat yelien, je hebt het prachtig gedaan! Yelien ging met blijdschap het kasteel uit en ging weer naar huis, die dag hing de hele stad al vol met affiches en deelde ze al handtekeningen uit, er lag een roos in het bos en ze zei tegen de roos, dank je wel roos! Maar ook in het bos stond er een jongen die zei ik hou van je! Yelien kreeg geen woorden en gaf hem een passionele kus, samen werden ze verliefd en Yelien vergat die dag nooit meer! Einde!