et meisje die ontdekte dat haar regisseur haar vader was…..

Er was eens lang geleden een meisje, haar naam was Laura, ze was een iemand bijzonder, maar eigenlijk voelde ze haar maar niks, ze zat in een toneelgroep en haar regisseur is heel lief, Laura nam hem op als vader maar Laura werd onzeker, ze voelde dat er iets niet klopte en ze zag ook aan de ogen van de regisseur dat ze dezelfde ogen hadden, hé, wat vreemd, bent…. Bent u soms mijn…. Mijn vader? De regisseur antwoorden niet op die vraag wat ze stelde en ging wat naar buiten. Laura haar vriendin keek versteld naar Laura en vroeg of hij nu echt de vader van haar was, ik weet het niet! Ik weet het gewoon niet! En als dat zo was? dan heeft mijn mama nooit van mijn papa gehouden? Laura liep naar buiten en de regisseur riep haar even apart, hé, wat is er? Ik moet je iets bekennen Laura, nadat je me de vraag”bent u mijn vader”vroeg  aan me antwoordde ik je niet, waarom niet? Ik was gewoon bang dat je boos ging zijn, daarom moet ik dit bekennen, ik ben je vader! Laura kreeg geen woorden niet meer uit haar mond en begon te schreeuwen, ik ben nog niet uitgesproken! Ik ben niet alleen een regisseur neen, ik ben ook een prins, alé ja was, ik woonde vroeger met je mama in een groot kasteel, maar een heks haalde ons uit elkaar en sindsdien hadden me mekaar nooit meer gezien, wauw, echt kei neig wat u me verteld. De regisseur knuffelde haar, en liet het kasteel zien in het bos waar hij eerst woonde, hier woonde ik dus met je mama, wauw wat mooi! Maar betekend dit, dan dat ik….. een prinses ben? Ja Laura, je bent een prinses! Laura deed er alles om haar moeder te vinden en dat vond ze ook, ze zag een ander klein kasteeltje verder op in de mist, en ze ging er naar toe, ze had een mooi haarspeldje, maar een ding moest ze er maar mee doen, de deur openen, ze twijfelde eerst maar toen stak ze het haarspeldje in het sleutelgat en sprak een toverspreuk in, haar moeder zat in dat huisje, wat… wat is hier aan de hand? Dat leg ik je later wel uit, mee komen met me! Haar mama ging met haar mee en gingen naar haar vader, toen ze aan het kasteel kwamen keek haar mama versteld en ze zag nog nooit wat ze zag, Richard! Ze viel in zijn armen en die dag gingen ze opnieuw wonen in het kasteel en trouwden ze opnieuw, en Laura was het bruids kindje, Einde!

Advertenties

De jongen die een doorschijnende kabouter zag zwemmen in het water…

Er was eens een jongen, zijn naam was Thomas, Thomas ging iedere dag naar het parkje omdat hij van de natuur hield, wat een mooi natuurlandschap, en zeker zo’n mooi geluid van fluitende vogels,Thomas keek naar het rivier, maar plots zag hij daar wel iets heel vreemds in het water, hij rende weg want hij kreeg bang, toen liep hij tegen zijn beste vriendin aan en vroeg wat er scheelde, wel kom… ko mee… ik zag…. Ik zag een raar beest, echt zo’n rare, zijn beste vriendin ging mee en gingen aan de vijver staan, pfft, jij droomt hier zijn geen rare wezens alleen maar vissen! Thomas begreep er niets meer van en er zweefden een briefje naar hem, waar op geschreven stond: kom vanavond naar het parkje! Snel werd het avond en Thomas wandelde er naar toe, er zweefden mis rond het parkje en plots kreeg hij blauw bloed, hij zette een voet voor, maar snel lag hij in een keer in het water en verdronk hij, hij zag de doorschijnende kabouter en vroeg heel bang, wat wil je? wat wil je? ik heb je wel door mijn prins! Jij bent geen gewone jongen neen, je hebt bloed van een prins! Gij moet trouwen met me, ja, we zijn verloofd! Thomas begon te huilen en de kabouter nam een potje en nam een traan van hem, Thomas slikte en hij viel flauw. Het werd ochtend en Thomas werd stilletjes wakker, hij probeerde te ontsnappen, maar de kabouter prinses hield hem gevangen, de prins was al verloofd maar nog niet getrouwd, gelukkig, want hij wou dat met zijn beste vriendin doen, de kabouter werd kwaad op hem en hij riep luis help me! Zijn beste vriendin herkende zijn stem en wist dat er iets niet klopte, ze rende naar het park en sprong het water in, zij was toevallig een meisje die zwemvliezen had aan haar voeten, ze sprong het water in maar het was te laat de bruiloft was al bezig, ze rende het huis binnen en net voor dat Thomas ja moest zeggen riep zij luis nee! Thomas is van mij! ze liep naar Thomas toe en kuste hem passioneel op de mond, de kabouter viel flauw en smolt weg als een ijsklontje. Thomas vertelde aan zijn beste vriendin dat hij een prins was en zijn beste vriendin bekende ook dat zij een prinses was, de prins ging op zijn knieën zitten en vroeg haar ten huwelijk, die dag trouwden ze en ze leefden nog lang en gelukkig! Einde.

De film ster droom roos…

er was eens een lief meisje, haar naam was yelien, Yelien hield heel veel van rozen, en ging dus naar de winkel en ging naar de rozen winkel, ze was kort bij haar oma, dus ging ze een bezoekje brengen aan haar oma en gaf ze de boeket rozen aan haar oma, ze ging er iets drinken bij haar oma, maar snel ging ze weer weg want ze verveelde haar, ze wandelde terug naar huis en toen ze thuis was ging ze naar haar kamer en liet haar vallen op haar bed, ze keek naar het plafond maar ook daar op was niks te beleven, pfft, wat een saaie dag zuchten ze. Yelien ging zitten op haar bed en plots zag ze een roos op haar kastje liggen, hé? Wat….. wat een prachtige roos is dat, wow het is de prachtigste die ik nooit gezien had :O , ze wou de roos vast houden, maar dat was pech, want de roos bleef liggen, hé, hoe komt dat nu? Ach het zal een flauwe grap zijn! Yelien bleef kijken naar de roos en plots begon het te vliegen, hé? Een roos die kan vliegen? Neen! Dat kan niet, ik droom! Yelien geloofde het eerst niet, maar toen werd ze toch nieuwsgierig, oké, ik ga je volgen mijn prachtige roos! Ik weet niet waar je naar toe gaat, maar dat zou ik wel zien zeker? Plots kwam ze aan een groot kasteel te staan, ze las de titel en er stond: Het filmster kasteel….. de roos kon de deur openen met zijn doorns, Yelien ging naar binnen en de roos ging in een vaas staan, hallo riep Yelien, ze was beangstig, maar snel stond er een regisseur haar op te wachten, hallo, Yelien ga zitten, Yelien ging zitten en haar hart begon sneller en sneller kloppen, mijn naam is Kobe, regisseur Kobe, o hallo meneer de regisseur, wil je eens op die piano spelen? Ja natuurlijk, antwoordde ze  lief, Yelien speelde op de piano en ze speelde het prachtig, de regisseur vroeg haar of zede hoofdrol in een film wou spelen, ja graag! Goed, kom maar met me mee! Yelien ging mee en ze kreeg een prinsessenkleed aan en moest piano spelen, het verhaal van de film speeld zich af in een kasteel en gaat over een meisje van 10 jaar die helemaal alleen woonde als prinses en eigenlijk geen prinses meer wou zijn. De regisseur keek naar haar ogen en ze ging haar laten op maken door een styliste, ze maakte haar haren prachtig, en gaf haar ook een prachtig prinsessenkleed, ze was klaar en ze werd gefilmd in het kasteel, ook speelde iemand een sluwe vos die haar probeerde op te sluiten, maar dat lukte niet, want de piano was haar toverkracht, ze riep luid, stop! stop! Ik wil een gewoon meisje zijn, ik…. Ik wil geen prinses meer zijn,met tranende ogen ging ze in een hoek zitten met haar handen voor haar gezicht omdat ze tranen had, ze veranderde weer in een gewoon meisje en voor dat ze het wist was het filmen gedaan, amai wat was het warm onder die spotten en die camera wow zal die camera man geen pijn hebben moest hij zo lang filmen? Proficiat yelien, je hebt het prachtig gedaan! Yelien ging met blijdschap het kasteel uit en ging weer naar huis, die dag hing de hele stad al vol met affiches en deelde ze al handtekeningen uit, er lag een roos in het bos en ze zei tegen de roos, dank je wel roos! Maar ook in het bos stond er een jongen die zei ik hou van je! Yelien kreeg geen woorden en gaf hem een passionele kus, samen werden ze verliefd en Yelien vergat die dag nooit meer! Einde!

Jouw gedachten en mijn verdriet….

Lorena is een meisje, niet zomaar een meisje, nee ze kon gedachten lezen van een jongen, maar zijn gedachten maakte haar verdrietig! Hij dachten over een mooi meisje met blond haar en ja, inderdaad was dat Lorena waar hij over dachten, Lorena ging de volgende dag naar school en de jongen waar dat ze gedachten van kon lezen kwam naar haar toe en hij zei heel serieus hey! Maar Lorena negeerde hem, ze voelde diep in haar hart dat hij haar probeerde te kwetsen. Lorena! Lorena! Lorena! Riep hij luid, maar ze bleef hem negeren, en ging bij haar vrienden staan. Het was tijd voor de les wiskunde, Lorena nam haar pennenzak uit haar kluisje, maar plots zag ze daar een envelopje liggen met daar op geschreven voor Lorena! Lorena deed het envelopje open en er stond in geschreven kom naar het parkje liefst x. Lorena liep naar het parkje van haar school en daar stond de jongen waar dat ze gedachten van kon lezen. De jongen zei weer hallo en wou haar een kus geven maar weer ging ze weg, Lorena? Wat heb je toch? schreeuwde hij uit, ach, ik kan je gedachten lezen, hoezo? Zijn ze dan zo slecht? Nee, maar….. ik zag dat je over een meisje aan het denken was en ik hoorde je naam in je gedachten, je sprak slecht over me en dat maakte me verdrietig. de jongen omhelsde haar en zei dat…… dat meisje was jij, ik ben verliefd op je, ik ook op jouw gaf Lorena als antwoord, en ze gaf hem een kus, Lorena en de jongen gingen op het gras liggen en Lorena fluisterde in zijn oor ik hou van jouw! Lorena veranderde haar woorden van jou gedachten maken me verdrietig, in plaats daar van zei ze, jouw gedachten en onze eeuwige liefde!

Einde!

De vloek van de sneeuwvlokjes heks……

Er was eens een koningin, ze was knap en hield super veel van de winter, want in de winter sneeuwde het altijd, die dag was  het winter en ging het eindelijk sneeuwen, de koningin haar naam was Noa, ze zong over de winter en riep de sneeuw met haar prachtige stem, en toen werd het stilletjes aan donker, Noa wachten af tot het sneeuwde, maar haar ogen werden slaperig en viel in slaap, die volgende ochtend was het mooi wit buiten, en het sneeuwde nog bij, Noa liep naar buiten en genoot van de sneeuw, ze maakte een sneeuwpop en versierden hem met een mooie mantel en een mooie kroon, zo, dit is mijn sneeuwkoning! Noa wandelde verder door de sneeuw, maar plots hoorde ze voedstappen, hallo? Hallo, is hier iemand? Noa kreeg geen antwoord dus wandelde ze wat verder, ze ging naar het bos en daar maakte ze een piano van sneeuw, en begon er op te spelen, ze genoot er van, maar plots gebeurde er iets, er dwarrelde sneeuw op haar hoofd en het begon te smelten, Noa verstopte haar snel achter een struik, en stiekem nam ze een kijkje, het was een oud vrouwtje die de winter haatte, en ze wou alles weer kleurrijk. Noa schreeuwde omdat de heks haar piano stuk maakte, nee! riep ze luid, de heks werd kwaad en zei haha meisje, heb jij die rot sneeuw te voorschijn getoverd? Ja antwoordde Noa bang, de heks nam een koord en sloot haar op in een donker huisje, jij kan me hier toch niet gevangen houden! Riep ze luid, maar de heks was al weg. Noa begon een prachtig liedje te zingen en zei, help me! Ik heb het hier koud! Noa keek naar buiten van uit het raampje, en ze zag dat de sneeuwvlokjes allemaal duizenden kleuren waren, ha! Ja, ik zit hier opgesloten, geweldig! Noa hoorde plots voedstappen en plots stond die sneeuw koning voor haar deur, hij deed open en vroeg: zoek je mij soms? Noa zag plots dat hij een jongen was en ze gaf hem een kus, toen Noa uit het huisje werd bevrijd was het groot feest, namelijk het winter feest festival, Noa toverde de sneeuw terug en de heks, ja die werd opgesloten in een heel donkere kamer, Noa en de sneeuwkoning trouwden ook die dag, daarom was het ook dat feest, Noa was nog nooit zo gelukkig geweest,samen gingen ze in een mooi kasteel wonen en samen leefden ze nog lang en gelukkig! Einde!