Verliefd op de boom?…

Er was eens een meisje, haar naam was Jolijn en ze zocht een lief, maar ze vond niemand dus ging ze naar het magisch bos en keek ze naar een boom, ze wandelde er naar toe en wreef over de ruwe boom. Boom? Ik hou van je! maar jij? jij kan me niet horen, want je bent zo stil! Ach,boom, ik hou van je mooie prachtige groene blaadjes en ook van dat je zo mooi waait, je laat me vliegen aan de ene kant naar de andere, je kan niet praten maar wel fluisteren en duisteren door alle dagen heen, dat blazen wat je doet? Ja blaas je dan zoveel kaarsjes uit? En als het regent, heb jij dan geen koud? Neen, je staat hier altijd zo stil en alleen, dat is zo eenzaam,maar boom ik blijf bij je, dag en nacht, zelfs heel vele jaren als je maar wilt! Want, dan kan ik bewijzen dat ik van je hou! Jolijn ging op de grond zitten en het begon te onweren, een jongen kwam aangelopen en zij: meisje, je moet hier niet blijven! Het is gevaarlijk! Maar ze weigerde en hield de boom stevig vast! Neen! Ik kom niet mee! !ik wil mijn boom niet verlaten, ik hou van hem! maar de jongen trok haar mee met haar arm en brachten  haar naar zijn boomhut, de jongen gaf haar een handdoek en vroeg haar of ze warme chocomelk wou hebben, ja antwoordde ze lief terug, de jongen gaf haar ook een warm deken en zij: hier, neem aan, je zou het best wel koud hebben, dank u, maar ik wil geen deken ik mis mijn boom! Kom aan! Droog je af, je bent drijfnat! Ze begon te huilen en de jongen legde zijn arm om de hare, maak je geen zorgen! Bomen zijn sterk hoor! Oké, maar, wat is je naam?mijn naam is Jacob, mijn naam is Jolijn! Oh, mooie naam. Dank u zij ze blozend. Weet je, ik kan niet verliefd zijn op een boom, je hebt gelijk, jij? jij bent nog veel mooier als de boom, oh ja, want je hebt geen ruwe huid, jouw huid zou zeker en vast wel zo zacht zijn als een kussen! Jacob werd verlegen en ging korter bij Jolijn zitten en keek in haar ogen, Jolijn durfden niet te kussen omdat het haar eerste keer was dat ze zoende, ik durf niet te zoenen, dit is mijn eerste keer. Maar dat is niet erg! Ik zou je wel willen leren kussen als jij dat natuurlijk wil? Jolijn kreeg er geen spijt van, ze lag haar lippen op de zijne en Jacob zij, wow jij kan goed kussen! En toen werd het even stil, Jolijn  gaf hem opnieuw een zoen en zij: ik hou van jouw in zijn oor, en Jacob deed juist hetzelfde, het stopte met onweren en Jolijn ging naar de boom en zij: boom: ik ben verliefd, ja verliefd op een jongen, maar ik hou ook van jouw! Want je bent van de natuur en ik hou van de natuur! Toen ze dat zij viel er een blaadje op de grond en er stond iets op geschreven: veel geluk! Ik ben maar een boom en kan ook niet verliefd worden op mensen, neen mijn huid is ruw en ik geef mensen liefde, maar jouw heb ik mijn liefde gegeven met heel mijn hart! Jolijn ging terug naar de boomhut van Jacob en mocht van haar mam logeren bij hem, samen keken ze naar de maan en telde de sterren en Jolijn zag in de sterren een hartje staan met hun naam in en ze kusten elkaar de hele nacht door, en toen vielen ze op mekaar in slaap..

EINDE!

Advertenties

De onkruidkoningin…

Er was eens een meisje, ze woonden in een oud kasteel, waar ooit vroeger een prinses woonde, ze woonden er samen met een jongen die ze niet kende, maar er was iets mysterieus, ze hoorden een stem en riepen: wie ben je? maar ze kregen geen antwoord, er groeiden plots vleugels aan hun rug en ze werden vast gebonden in onkruid, auw! Dat doet pijn die dorens! Wat wil je van ons? Jullie prachtige haren! Jullie haren zijn magisch, want iedereen bewonderen jullie! Jullie zijn prins en prinses! En dat haat ik! Wat? Wij zijn geen prins en prinses! Maar de koningin geloofden hun niet en verdween gewoon uit het niets, zo, en wat ga jij nu doen? Prins? prins wie? Ach doe niet dom! Je bent prins Felix?toch? ja! Ja en jij dan? Prinses? Prinses Vicky? Ja inderdaad!hoe weet jij dat? wel omdat ik je zag op een foto in dit kasteel waar je naam onder geschreven stond. Wauw, wat raar, ik heb je ook gezien op die foto en jouw naam stond er ook onder geschreven! Maar? hoe geraken me nu los? Sluit je ogen! Waarom? Doe gewoon! Vicky sloot haar ogen en Felix riep, laat ons vrij, mijn lieve rozenprinses! Er kwam een rozenprinses en maakte hun vrij, maar ze waren nog niet helemaal vrij, want het kasteel was vol getoverd met dikke dorens, eigenlijk meer onkruid, Vicky werd het onkruid beu dus nam ze een doorn uit haar haren, ja eigenlijk haar haarspeld, wat betoverd was, en ze gooiden haar doornhaarspeld door de doorns heen en begon er bij te huilen, de doorns verdwenen en hun haren kregen ze gelukkig weer terug, de onkruid koningin veranderde in een doorsteen en Vicky en Felix werden bekroond door het hele paleis en die dag vroeg had Felix ook een roos vast en stak die in haar haren, hij ging op zijn knieën zitten en vroeg haar ten huwelijk, die dag trouwden ze en er was een groot feest, En ze leefden nog lang en gelukkig!

Einde!

De gouden geld fontein…

Er was eens een prinses, haar naam was Vinci, en Vinci haar vader was heel rijk, en zij? Zij was een verwend nest. De prinses verveelde haar dus ging ze wat wandelen naar het parkje waar dat alleen maar zij mocht komen, ze ging er wat op de bank zitten, maar plots zag ze een soort fontein, ze wandelde er naar toe, maar toen verdween hij, ze ging er achter na, maar toen was ze in een bos, in het theaterbos namelijk, en ze stond in eens op een podium. Hallo? Hallo, is hier iemand? Maar ze kreeg geen antwoord, ze hoorde alleen maar mini stemmetjes, alé ja even, maar toen verdwenen de stemmetjes, ze ging zitten op het podium en vroeg aan het podium: kunde gij praten?en heb je geen pijn als ik op je loop? En heb jij een gouden fontein gezien? Maar weer kreeg ze geen antwoord, wacht! Ik zou een snelle aanloop nemen en roepen “ik hou van jou” roep jij dan terug, ik hou van jouw?eerst dacht ze dat ze geen antwoord terug kreeg, maar toen kreeg ze wel een antwoord, ik hou ook van jouw! En het was deze keer geen piepstem, neen het was een mooie lieve prins, hij stotterde wel een beetje… de prins zakte door zijn knieën en stelde hem voor, mijn naam is prins theater! maar? nu geloof ik mijn ogen zelfs niet meer, ik ben gek! Ja dat ben ik! Neen dat ben je niet! en de prins wou haar kussen, maar ze vroeg aan hem: hoe kom ik hier terecht? En weet jij soms waar de gouden fontein staat? Je moet hem met liefde te voorschijn toveren! En je moet eerst door het woud lopen, in dit woud zijn rare vossen, ze zijn van marsepein, en die bomen zijn fantasie bomen, en we moeten het samen doen, hij nam eerst een gitaar mee van het theater, en vroeg: prinses, wat neem jij mee? Ik zal wel een tennisraket mee nemen is dat goed? Ja prinses, maar hoe noem jij? mijn naam is Vinci, en trouwens hoe? Hoe kwam ik hier terecht bij het theater? wel, ik heb je hier heen gebracht, en ik woon hier in dit theater bos, het bos is mijn kasteel, wauw! Geweldig! De prins keek zin haar ogen en gaf haar een hand, en samen kwamen ze in een woud terecht, eigenlijk meer in het fantasie woud. Ze zagen huppelende zeebras en ze moesten er tegen vechten, Vinci sloeg met haar tennis racket, en de zebra veranderde in marsepein en de andere in lekkere zoete beertjes, Vinci at de beertjes op en toen waren de bomen aan de beurt, de prins stak een zwaard in de boom zijn wortels en de boom veranderde in lekkere rode zure lintjes. Ze gaven een hand aan elkaar, toen daarna een knuffel, en toen daarna een passionele kus, het begon te regenen in een vorm van hartjes, het waren inderdaad zuurtjes in een vorm van een hart, en de gouden waterfontein verscheen, zo daar is je fontein. Deze fontein interesseert me niet meer! Het ben jij dat ik wil! Vinci en de theaterprins gaven elkaar een hand maar de gouden fontein moesten ze mee nemen, Vinci nam de fontein vast en toen waren ze opnieuw in hun wereld, de theater prins vroeg haar ten huwelijk voor het fonteintje en ze riep luid ja! mijn prins! samen trouwden ze die dag en gaven ze het goud aan de mensen die arm waren en zij werd de liefste prinses van het hele koninkrijk uitgekozen! Maar ook geraakte de prinses zwanger en iedereen was trots op haar, en zelfs werd er in het parkje een gouden standbeeld van haar gezet, Vinci en haar prins wandelde er naar toe en gaven elkaar een passionele kus en bedankte de fontein, dank u fontein! En samen leefden ze nog lang en gelukkig!

EINDE!

De nachtmerrie puist….

Er was eens een meisje, ze had veel stres op haar school omdat ze haar een slechte vriendin vond en dat ook iedereen haar negeerden, iedereen noemde haar lelijke, en daar moest ze van huilen,want ze wist totaal niet over wat ze het hadden wat er lelijk aan haar was, ze vroeg aan die meisjes: wat is er zo lelijk aan me? en ze wezen naar haar gezicht, die dikke puist daar in je gezicht! Ze voelde aan de puist en liep naar huis, ze keek in de spiegel en zag die dikke puist, ze wou die eerst uit pitsen maar dat lukte niet, hihi, je krijgt me toch niet uitgepitst! Maar? wie ben je? oh, ik ben de pratende puist! Een hel puist bedoel je? ga van mijn hoofd weg! Dat gaat niet, want je het te veel stres, en als je te veel stres hebt krijg je puistjes, en wie ben je jongedame? Melodie is mijn naam! En jouw naam? Nachtmerrie puist? Ja inderdaad zo noem ik, de puist van de nachtmerrie, nachtmerrie puist dus. Melodie begon te huilen en de puist begon mee te huilen, nachtmerrie puist waarom huil jij nu ook? Wel omdat ik van je gezicht weg wil! !k wil je leven niet verpesten door mij! oké, en waarom zet je jouw i onderste boven? Omdat !k ook ondersteboven schrijf! Oké, hoe kan ik van jouw af geraken? Door naar een grot te gaan in het groene woud, daar zijn magische bloemen die je helpen me te verwijderen van je gezicht! Oké, ik ga er voor! Riep Melodie luid! niet zo snel! Wat is er nu weer? Wel je moet van me houden en je moet een verhaal vertellen tegen de grot koningin, oh, en welk verhaal? Wel waarom je afscheid van me wil nemen, en wat gebeurd er dan? En zijde gij wel echt een puist? Want puisten kunnen niet eens praten! En toen gaf de puist helemaal geen antwoord meer, ach, ik wil gewoon mijn ware liefde leren kennen, ik heb hem wel gezien, maar nooit gesproken, hij heeft mooi blonde haren en zijn ogen zijn zo blauw als de lucht, maar toen na die dag zag ik hem niet meer terug. de puist moest haar iets op biechten, melodie, ik moet je iets vertellen.. maar melodie luisterden niet, ze ging naar de grot en zag de koningin, ze vertelden tegen de koningin dat ze de jongen gezien had, en dat ze wist dat het haar ware liefde is. De koningin toverden de puist van haar weg en de puist bleek een jongen te zijn, de jongen wat ze zag. Melodie kon haar ogen niet geloven en de koningin vertelden dat hij in een puist veranderden door een toverboek, en dat het toverboek nu geen toverboek meer is, maar een oude steen.. de koningin verdween en de jongen zij: mijn naam is Kasper, en jij bent ook mijn ware liefde, ik heb alles gehoord wat je zij, en je bent ook het knapste meisje, en mijn ware liefde! En hij begon haar te kussen, en nu ben jij voor eeuwig van mij! en jij van mij! Einde!

Brief voor de wind en de regen…

Er was eens een meisje, haar naam was Annelore, en haar wens was dat het regenen stopte, dus kreeg ze een idee, ze liep naar haar kamer en nam een blad papier en een pen en begon haar wens op te schrijven… liefste wind, laat me vliegen naar de zon, want ik droom het al als kind, oké, van de zon word je blind, maar ik wil een wens doen, en als die uitkomt, geef ik je een dikke zoen, dus wil je mijn wens vervullen? en wil je het speciaal voor mij doen? Dan  ben ik blij, laat de zon voor eeuwig schijnen en laat de regen verdwijnen! alstublieft! ik hoop dat je dit aanvaard, want mijn wens maken de mensen blij! maar dat zou ik ooit nog wel zien… kus van mij! Annelore ging op het gras liggen en keek naar de wolken en begon te fantaseren, ze werd de wolken beu, dus ging ze naar de boom en voelde ze over de schors van de boom, boom? Heb jij het geen koud? Zo alleen en zo eenzaam, je zou liever de zon hebben hé? Maar ze kreeg geen antwoord, oh natuurlijk, jij kan niet praten… het werd stilletjes aan donker en Annelore moest gaan slapen. snel werd het terug ochtend en scheen de zon, en toen ze wakker was zag ze een briefje liggen, waar op stond, liefste Annelore je wens is uitgekomen, groetjes de stem van de regen en van de bomen. Annelore werd blij, en op tv was het nieuws op, en de man vertelden dat er een meisje een wens gedaan had en haar wens uit kwam, toen moest Annelore naar school en nam ze haar jas en haar boekentas en ieder mens vroeg haar een handtekening en ook journalisten kwamen haar interviewen, en ze werd beroemd dankzij haar wens! Einde!

Van droom tot werkelijkheid…

Er was eens een meisje, haar naam was jade, en jade droomden graag en ook schreef ze er zo veel mogelijk verhalen over. Maar eens op een nacht toen ze sliep droomde ze wel van iets heel leuks, namelijk dat ze voor het eerst in een film mee speelden, maar welke wist ze precies niet meer, toen ze in die film mee speelden leek het wel een droom wat uit kwam voor haar, allemaal camera’s voor haar, wauw, dat vond ze fantastisch, en zij kreeg de rol als scenario schrijfster, een scenario schrijfster die verliefd word op een regisseur die eigenlijk wat gekke dingen doet als hij vrouwen ziet. Jade moest lachen tijdens de opnamen van de film, maar toen was de opnamen helaas gedaan. Omdat haar stomme wekker af ging. Jade zuchtte en dacht in haar zelf, wat een prachtige droom was het, maar door die stomme wekker kon ik niet verder dromen. Jade kleedde haar aan en nam haar schooltas en fietste naar school, toen ze op school kwam was het al direct les, maar het was haar stomste les, namelijk wiskunde, jade kreeg een diepe zucht en moest dan alweer naar het gezaag luisteren van die domme leerkracht wiskunde, maar Jade kreeg een idee, ze nam haar schriftje, en schreef op wat ze droomde en toen daarna droomden ze verder en de juf merkte niets. Toen de les gedaan was mocht jade al naar huis, want haar moeder had een verassing voor haar, en welke? Dat kon ze niet raden, haar moeder was er en nam haar mee naar huis, en haar moeder wou het cadeau geven, maar eerst schreef jade haar droom verhaal op haar blog, en toen twee minuten later kreeg haar moeder telefoon van een man, en niet zo maar een man, neen het was een film regisseur die namelijk haar verhaal toevallig gelezen had,jade juichten en toen ging de bel en de regisseur stond voor de deur, de regisseur nam haar mee naar de opnamestudio, en ze kreeg de hoofdrol, ze speelde een scenario schrijfster die verliefd word op een regisseur die gek doet in de buurt van vrouw. En zo bleven ze maar filmen tot het avond werd en jade bedankte de regisseur, maar de regisseur had nog een verassing voor haar, hij liet namelijk haar verhalen zien die ze allemaal schreef over haar andere dromen. Maar? dat zijn mijn verhalen? Ja inderdaad, dat wou ik je daarjuist al vertellen, ik maak van al jouw verhalen een film, dus eigenlijk speelde je in je eigen verhalen, wauw wat super! Zij jade en de regisseur vroeg ook of ze scenario schrijfster wou worden en inderdaad weigerde ze niet en zij ze onmiddellijk ja! jade schreef iedere dag scenario’s voor de regisseur en ze grimlachte en geloofden haar eigen niet dat haar eigen droom uit kwam, maar ook kwamen er journalisten voor haar en stond ze wel in duizenden tijdschriften en zeker in haar favoriete tijdschrift, namelijk joepie!Jade tekende op een papier haar zelf in de spotlights op een podium en schreef daarbij in het groot:

EINDE!