Blauwe vlinder…

Ze kijkt naar ginder, ze fladderd rond het zinlicht, met haar ogen dicht, ze opende haar ogen en ze keek naar jouw prachtig gezicht, ik wil je gewoon zeggen via dit gedicht dat ik zielsveel van je hou….

dit gedicht is voor niemand bedoeld, het was gewoon een gedichtje wat in mijn hoofd rond dwarrelden.

De schaduw verdwijning en Flipo de Vlinder…

Heel, maar dan ook heel lang geleden toen er nog geen huizen bestonden was er eens een klein prinsesje, haar naam was Annabelle, Annabelle ging iedere dag buiten spelen omdat ze een heel lieve vriend had ontmoet, namelijk Flipo de vlinder! De vlinder was blauw en ze fladderde iedere dag voor Annabelle haar raampje, maar op een dag verdween de vlinder, en werd het helemaal donker buiten, Annabelle liep naar buiten  en zelfs zag ze haar eigen schaduw niet meer, zo donker was het, ze keek naar de lucht en plots viel  er een blaadje naar beneden met daar op geschreven: liefste prinses, ik ben de vlinder van de zon, je moet me helpen, de tovenaar van de regen nam me gevangen, je kan me bevrijden met deze spreuk: fermizonlakola! Het is een raar woord, maar het betekend in tovenaarstaal: laat de zon terug schijnen! Annabelle ging naar het kasteel van de regenheks, maar dat was beter geen goed idee, want de tovenaar had haar gevangen genomen, en zag ze dat haar vlinder in gevaar was, de heks wou er soep van maken. Het gaat je toch niet lukken heks! ze schreeuwde de toverspreuk uit en de heks veranderde in een eekhoorn, Annabelle nam de eekhoorn vast en deed die in de soep, zo van die zijn we af! Daarna bevrijdde ze Flipo de vlinder en samen gingen ze naar buiten, de zon scheen dankzij hem en ze zagen hun eigen schaduw weer terug, ook speelde ze een spelletje er mee namelijk schaduw stappen in hun eigen schaduw stappen dus. Flipo de vlinder bedankte haar met een prachtig diamantje in een vorm van een vlinder te geven, Annabelle ging terug naar haar kasteel en ze nam een veer en een papier en tekende haar en Flipo de vlinder, daarna schreef ze er bij Eind goed al goed!

Einde!

spin in de spotlights…

Er was eens een spin, haar grootste droom was om in de spotlights te staan. Maar dat kon ze niet, want ze is maar een klein beestje met acht poten. De spin haar  naam was Flora, ja inderdaad ze was een meisje, Flora kreeg een idee, ze kroop naar het bos en nam daar een paar takjes, ze maakte er een skateboard er van, maar toen ze dat gemaakt had, had ze brute pech! Want het begon hard te regenen en te waaien, oh neen! Nu was haar werk helemaal voor niets geweest! Snel ging ze naar een boom om te schuilen, maar toen ze daar ging schuilen zag ze daar een paar groene blaadjes liggen, ze probeerde er een bootje er van te maken en ja hoor, het lukte haar, ze duwde het bootje naar een teen, maar plots zat er een meisje op de steen, oh neen! Nu maar maken dat ze weg was, want wie weet trapt dat meisje haar wel plat, maar het meisje zag Flora, en nam haar in haar hand, ze vroeg: heey spinnetje, wat doe jij hier zo alleen in het bos? Ach spinnetje ik weet dat je bang bent, maar ik ben een actrice en mijn naam is Lara! En ik hou veel van spinnen dus ik doe je geen pijn! Lief meisje! Lief meisje, ik heb een skateboard proberen te maken en toen een bootje, maar het lukte me niet dankzij die regen en die wind! Mijn naam is Flora en ik heb dat allemaal willen maken om naar het podium toe te kunnen gaan, want mijn grootste droom is om op het podium te staan in die mooie spotlights! Lara kreeg een idee, ze nam een potje en deed ze in het potje, hey! Denk je nu echt dat dit leuk is? Ga je me nu echt eens vertellen wat je van plan bent?! Dat is een verassing! Lara legde een doekje over het potje en ze ging naar het podium, ze zij tegen de regisseur dat ze een hele bijzondere spin gevonden had, en dat haar droom was om in de spotlights te staan. Lara haalde Flora uit de pot en de regisseur kreeg een idee, hij nam wat verf en de spin mocht oefenen om een kunstwerk te maken met haar pootje en inderdaad het was haar gelukt! Maar dat was nog maar om te oefenen, Flora had die dag een voorstelling met een spin, het verhaal ging over een meisje die een kunstwerk spin ontmoette in het bos en daar verliefd op werd. Die dag moest Flora een kunstwerk maken in het theater en het was haar gelukt, de voorstelling was fantastisch goed gelukt en de spin werd ook bekend, want haar schilderij werd opgehangen in een modern kunst  museum. Lara ging naar huis met Flora en Lara zette Flora in een grote speciale spinnenbak met speciale verf waar dat ze mee schilderde, maar Lara wou de kooi niet hebben dus maakte ze eerst een klein podium en zette het in haar kooi, daarna gaf ze de kooi aan het modern kunstmuseum en Flora schreef op de kooi vanbinnen met haar pootje: De kunstenaar spin van de spotlights

Einde!

Het regentheater..

Er was eens een prinsesje, ze hield veel van de zon. Maar eens op een dag bleef het maar regenen, maar het regende niet zo maar druppes, neen, de druppeltjes bewogen,ze danste en speelde muziek. Het prinsesje ging naar haar het raam van haar kamer, en deed het raam open, ze vroeg aan de druppeltjes wat er aan de hand was. Wij zijn van het regentheater, u majesteit! wauw! ik hou van theater! maar waarom zijn jullie eigenlijk naar hier gekomen? ik… neen! ik bedoel we hebben het koud! mogen we.. naar binnen komen in jouw prachtige kasteel? Natuurlijk mogen jullie binnen komen! de regendruppeltjes stelde hun voor, goed ik ben Tom, en dit is mijn broer Trano. De prinses stelde haar ook voor, mijn naam is Feline. Wauw! wat een mooie naam! ah? dank u! Prinses Feline keek naar het raam en zij: kijk! het raam huilt! Waarom huilt hij? Wel omdat ze de zon wil laten schijnen op de druppels. Als de zon schijnt op hun dan zijn ze net diamantjes. Maar? dan zijn ze toch mooi? ja! maar ze willen niet dat de zon schijnt, want dan verdwijnen ze.Feline kreeg een idee, ze liep naar haar badkamer en vulde het bad met water, ze nam een potje en rende naar de druppeltjes toe. Feline liet de druppeltjes in het potje stappen en deed de druppeltjes in het bad. De druppeltjes bedankte haar en speelde voor haar het regentheater, ook speelde ze een prachtig lied voor haar, toen daarna nam Feline afscheid van de druppeltjes en Tom zei tegen haar dat ze op reis gingen en ergens anders gingen optreden, we gaan je missen zei hij huilend. ik jullie ook! Nu gaan we op reis, ik wou dat je mee kon, maar helaas…. ik zou jullie nooit vergeten riep Feline huilend en ze spoelde het bad weer leeg en nam haar dagboek en schreef over de druppeltjes die het regentheater speelde.

Einde!

Koningin roodborstje…

Er was eens een vogel, niet zo maar een vogel, neen, de vogel was een roodborstje, en ze was een koningin, namelijk koningin roodborstje. Alé ja zo werd ze genoemd in het bos omdat ze zo mooi floot en zo’n mooie uitstraling had. Maar iemand hield haar in de gaten, namelijk een raaf, koningin roodborstje ging wat wandelen in het bos, maar plots was de raaf achter haar en spuwden haar tegen een muur, hier kan je nooit meer weg mislukt roodborstje! Het roodborstje dacht dat ze er aan was, maar toen zag ze plots letters op de muur gegriffeld, koningin roodborstje las de letters en de letters verdwenen, ook was ze losgemaakt, ze liep naar de raaf zijn kasteel en riep luid! Jij lelijke aardappel! En zo bleef ze maar verschillende dingen zeggen, je weet mijn naam toch niet! oh jawel! tovenaar aardappeltje! De raaf vloog weg en het kasteel veranderde in een mooi prinsessenkasteel, en als vogel bleef ze er wonen, en werd ze ook nog prinses genoemd. Ook trouwden ze met een vogel. Einde!

van vakantiestudente naar actrice

er was eens een meisje, haar naam was Femke, Femke verveelde haar want het was grote vakantie dus ging ze naar de kelder, maar toen ze in de kelder kwam zag ze affiches van haar zelf, ze dacht even dat ze droomde want in haar dromen zag ze dit ook, en haar echte droom was om actrice  te worden. Femke zag dat het al half zeven was dus deed ze haar kleren aan en ging ze naar de supermarkt, toen ze in de supermakt kwam mocht ze al direct beginnen met de rekken te vullen, ze moest flessen in de rekken zetten,en ze waren best wel zwaar. maar plots zag Femke haar lievelings drinken en dronk ze de fles leeg. Femke ging naar de baas en verontschuldigde haar. ze wou de fles betalen, maar de baas weigerde, en zij dat ze de fles niet moest betalen. En ook had hij een verassing voor haar, ze sloot haar ogen en toen deed ze haar ogen weer open, en zij wow! want het was een treinticket om mee te spelen in een film. de film zelf wordt in een trein gemaakt, Femke ging naar de trein en ze werd geschminkt door een styliste, toen daarna moest ze naar de filmset, en ze kreeg de hooftdrol, namelijk als regisseur. toen de opnames  gedaan waren mocht ze weer naar huis en de volgende dag ging ze naar de stad en mocht ze overal handtekeningen uit delen. Einde!

Zon is ziek….

Er was eens een meisje, ze hield heel veel van de zon en ging ook iedere dag buiten toen de zon scheen, maar eens op een dag verdween de zon, huh? Zou hij ziek zijn? Ze riep zon! Zon! Maar de zon kwam niet, alleen maar regen, het meisje huilde en schreef een brief voor hem:

Liefste zon: ik wou dat je terug schijnen kon, wat is er met jouw? Gisteren straalde je zin de lucht en was de lucht zee blauw, en nu is ze valleen maar grijs, kan je me iets terug sturen als u kan schrijven?. Liefst het meisje wat van je houd!…

Het meisje kwam naar buiten en liep naar haar oma, haar oma vroeg: waar is de zon? Wel! de zon is ziek! Hij luistert muziek en hij schrijft wat er nog van zijn inspiratie over blijft! Maar meisje toch! je droomt! Het werd donker en het meisje ging slapen, snel werd het ochtend en er lag een brief op haar nachtkastje, liefste meisje wat van me houd, ik hou ook van jouw, maar ik ben ziek dankzij de regen, ik wil schrijven, maar ik ben ziek en ik kan er niet meer tegen, tegen die regen! Ik heb ijskoud! Je moet het kristal vinden in het bos, het ligt kort bij een boom en als je dat kristal gevonden hebt spreek dan dit uit, zon! Oh zon! Ik wou dat je schijnen kon en die regen verdwijnen kon! Het meisje rende naar het bos en zag daar een diamant liggen, ze nam die vast en riep: zon! Zon! Zon! Ik wou dat je schijnen kon en dat die regen verdwijnen kon! De regen verdween en de zon scheen weer, zon was genezen, de zon bedankte haar met een beloning, namelijk een ijsje van goud!

Einde!