De scenario fontein…

Er was eens een regisseur, zijn naam was Niels. Hij schreef iedere dag een scenario gewoon omdat hij het heel leuk vond, maar toen hij een scenario wou schrijven had hij geen ideeën meer, dus kreeg hij het idee om naar het juwelenbos te gaan, hij trok zijn jas aan en vertrok. Toen hij er was wandelde hij wat rond en plots zag hij een gouden fontein, wow! Zo’n prachtig fonteintje had hij nog nooit gezien, hij haalde zijn papier uit zijn jas zak en voegde de fontein toe aan zijn scenario. Hij ging tegenover een boom zitten en zij: ja boom! Jouw kan ik gebruiken als mijn  schaduw. Wauw! Dit bos is fantastisch! Maar niet voor lang! Hoorde hij zeggen, hé, wie ben jij? ach weet je dat dan niet? neen echt niet! ach, meneer, ik ben die prins van jouw scenario! Je schreef over me. hé? Hoe komt dit? Ja! ja, ga maar eens naar die prachtige gouden fontein, die zou je alles zeggen. Niels ging voorzichtig naar de fontein en haalde zijn scenario weer boven, maar plots waaiden het heel hard en waaiden het scenario in de fontein. Hé? Geef mijn scenario terug! waarom heb je hem afgenomen? Maar hij kreeg geen antwoord meer, hij zag alleen dat zijn scenario in het water naar beneden zonk. Hij baalden er van dat hij zijn scenario kwijt was dus ging hij verveeld op een steen zitten en dacht hij na. Hij zag een steen liggen en een stokje en plots begon hij er op te schrijven met dat stokje. Maar ook zag hij plots alles tot leven komen over alles wat hij schreef. Hij zag de jongen wat verdrietig was, hij zag een konijn die zichzelf toverden in een meisje. Hij ging naar de fontein toe en zij: fonteintje jonge! Wat is hier aan de hand?! Ik eet scenario’s op! En ik laat ze weer tot leven brengen. Kijk maar in mijn water! Hij keek in het water en plots zag hij dansende letters, hé! Komaan, ik heb morgen een theater première! De fontein zij helemaal niks meer. Niels liep wat rond en plots kreeg hij een idee, hij ging iets vragen aan de fontein. Fonteintje, mag ik mijn première hier anders houden? Ja! riep ze luid. Maar lieve regisseur ik ben geen echte fontein, ik ben een meisje. Hoezo een meisje? Stamp eens tegen mij. hij stampte tegen de fontein en plots werd de fontein een actrice, hé! Waarom had je mijn scenario’s op? Omdat ik supergraag met jouw wil samen werken! Oké je mag met me samenwerken! Die dag repeteerden ze in het bos en was het de volgende dag al de première. En het werd een succes. Toen de première gedaan was gaf het meisje zijn scenario terug, droog en perfect geschreven. De regisseur ging naar huis en schreef die avond nog verder scenario’s.Einde!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s