De vrouw met de magische nagels…

Er was eens een vrouw, haar naam hield ze liever privé, ze zag er onschuldig uit, maar dat was ze niet nee. Haar nagels waren magisch. Ook was ze de buurvrouw van Mona. Een meisje die eenzaam was. Eigenlijk haatte ze Mona, omdat ze veel aandacht kreeg van knappe jongens wat in haar kasteel woonden. De oude vrouw wat haar naam liever privé hield had een plannetje bedacht. De oude vrouw keek in haar toverboek en toverden haar zelf in een foto model wat in een boekje ooit stond. Ze maakte een mooi kleedje met daar op prachtige glitters en rozen en als accessoires maakte ze twee mooie glitter haar speldjes. De vrouw wandelde verder in het bos en ze hoorde van een jongen roepen: feestje bij Mona! Ze ging naar Mona haar thuis en ze belde aan, Mona deed open en de vrouw gaf haar het mooie kleed en de mooie haar speldjes en ze verdween. Mona begreep het niet, ze wou het kleedje niet eens omdat ze het zo lelijk vond. Komaan Mona trek het kleed aan! Riep de knapste jongen. Ze trok het kleedje aan, maar toen plots werd het kleedje zwart en veranderde het in een vleermuis, en de speldjes veranderde in regen slangen. Ze is een heks! riep ze luid help en toen plots verscheen de oude vrouw en legden haar hand stevig vast op haar schouder. Denk je nu echt dat jij een echt eenzaam meisje bent? Monatje! Mona viel flauw en plots kwam er de knapste jongen, hij plukte een roos en hield het onder haar neus, ze begon te niezen, maar werd niet wakker. De jongen kusste haar en die dag werden ze verliefd, haar kleedje werd veranderde in een prinsessenjurk en die dag werden ze een koppel en de heks? die werd veranderd in een otter, en haar nagels? Die werden geknipt door een dierenverzorgster. Einde!

De vier prinsessen zusjes? …

Er waren eens vier prinsessen: Laya, Ayla, Lora en Zora. Eigenlijk waren ze vier zusjes, maar dat wisten ze helemaal niet, het enige wat ze wisten was dat ze naar een boom moesten gaan. Dat las Ayla toch eerst in haar brief, ze ging naar de boom, en toen daarna kwam Laya, en toen Zora en Lora. Samen vroegen ze zich af wie ze waren, ja wie zijn wij eigenlijk? En wat doen wij hier? We kennen elkaar toch niet? maar? dan leren we mekaar toch kennen? Vroeg Zora. Ja goed idee antwoordde ze. Goed, ik ben Laya. Ik ben Ayla. Ik ben Zora. En ik ben Lora. En wat doen wij hier bij die boom? Lora vroeg aan de boom: boom wie zijn wij? En wat doen wij hier? De boom begon te wapperen met haar bladeren en plots viel er een briefje af, en de boom werd ook in eens een boomhut. Jullie namen lijken inderdaad op elkaar, je ontdekt het in deze boomhut wie jullie werkelijk zijn. Dat stond op het briefje. Is dit soms een grap? Vroeg Ayla. Neen! Dit is echt! Samen maakten ze een kring en gaven ze mekaar een hand. In het midden  stond in eens vier kaarsjes en er verscheen een klein meisje, ze fluisterden dat zij vier prinsessen waren en dat zij haar moeten helpen, je moet me helpen door de muziek te volgen van het kwade kasteel, jullie moeten daar naar toe gaan en jullie moeten me bevrijden! Als jullie me niet bevrijden dan steelt de heks jullie magie, jullie zijn prinsessen en jullie kunnen vliegen! Wauw! En ik kan kwaken als een eend riep Ayla! Ayla dit is serieus! Riep Layla boos. samen gingen ze naar buiten en ze zagen dat er vier bladeren van de boom vielen en ze waren niet geel of groen, neen ze waren van goud! Ze raapten ieder een blaadje op en plots kregen ze vleugels,  ze vlogen naar het kasteel van de kwade heks, maar eerst moesten ze vechten tegen een driekoppige draak, ze wisten niet wat ze moesten doen dus kreeg Laya een idee ze legden de blaadjes in een kring en riepen zolapolika! En de draak verdween. Toen moesten ze de heks verslaan en ja het ging goed want de heks veranderde in een schildpad. Daarna werd het meisje bevrijd en begeleiden het meisje hun naar een prachtig kasteel waar dat vier prinsen waren die knap en singel waren. Alle vier keken ze naar de vier prinsen en dansten ze er bij. Ayla dansten met de prins met blond haar die Kobe noemde. Laya dansten met Robbe de prins met bruin haar, Zora dansten met Loria de prins met zwart haar, en Lora met de prins met ros haar. Ook die dag werden ze alle vier ten huwelijk gevraagd en trouwden de vier zussen die dag. Ook werden de vier zusjes zwanger van een zoontje en samen woonden ze ook allemaal samen in een groot prachtig kasteel. Samen gingen de vier zusjes nog eens naar de boom en gaven ze mekaar een hand en zijden: dankjewel boom!

Einde!

De cola mier…

Er was eens een mier, niet zo maar een mier neen, hij hield veel van cola, dus ging hij naar het bos en kroop hij op een blaadje, er waren veel plassen in het bos dus maakte hij van het blaadje een surfplank en begon te surfen op de plassen water. De cola mier zag een cola flesje liggen, het flesje was nog vol cola, precies of er niemand aan gedronken had, hij ging naar de fles toe, maar plots begon het te waaien en waaiden het flesje weg, hé! neen! dit is mijn fles lieve wind! geef mijn cola fles terug! De cola mier volgden het flesje en eindelijk was het gestopt met waaien, hij kroop op het flesje en probeerde het dopje er af te draaien, uit eindelijk was de cola fles open, maar er gebeurde weer iets, hij viel zelf in de cola, eerst vond hij het niet erg dat hij in de fles gevallen was, maar toen wel want er kwam een klein jongetje en hij wou de fles nemen, de mier kreeg een idee, hij kroop naar de dop en de jongen kreeg schrik, hij liep terug naar zijn vader. De cola mier zwom in de cola op zijn rug en ook dronk hij aan de cola, ook haalde hij zijn andere vrienden er bij en zo hadden ze een hele avond plezier in de cola. Einde!

scherven brengen geluk…

Er was eens een meisje, ze moest voor het eerst vakantiewerk doen in de lunchgarden, maar ze was best zenuwachtig, ze dacht: oh neen! dit ga ik nooit kunnen! Die mensen daar zijn zo snel en ik ben traag. Het meisje haar vader reed haar op naar haar werk en toen ze er aan kwam keek ze vreemd rond en bibberden ze een beetje omdat ze bang was dat het haar nooit ging lukken. uiteindelijk legden ze het uit wat ze moest doen enzo…. Ze moest de volle karren naar de keuken brengen en de lege weer terug zetten, ook deed ze het allemaal niet alleen, nee ze had een knappe collega, namelijk Frederick. Ze was er dolverliefd op toen ze hem voor het eerst zag, haar hart begon sneller en sneller te kloppen, Frederick moest haar helpen, maar toen had ze een kleine plateau vast en liep ze de glazen vallen wat er op stonden. Sorry! zij ze paniekerig, niet erg, antwoordde hij met een vrolijke grimlach. het meisje haar hart begon weer snelelr en snelelr te beven en ze bukte haar voor een plek wat op de grond was, maar Frederick deed het al, Fredrick keek in haar ogen en gaf haar een stiekeme zoen, die dag werkten ze samen tot het avond werd. en tegen elkaar zijden: ik hou van je! het meisje ging met een stralende grimlach naar huis en zij in haar zelf, scherven brengen geluk! Einde!