Stille woorden….

Mijn woorden zijn stil…. De wind aan de zee is koud en kil…. Stille woorden…. Het wordt stil en alles veranderd. M’n haar zegt dat ik kan vliegen met de wind, maar dat gaat niet, want ik ben geen vogel, maar helaas een kind…soms zou ik de taal van een vogel willen kunnen, zodat de vogel mijn gedachten kon lezen en me mee kon nemen naar de mooie blauwe lucht… maar ook al zucht ik of neem ik de vlieger, ik zou nooit zo mooi kunnen vliegen als jouw lieve meeuw! Mijn woorden blijven in m’n hoofd en nog een keer kijk ik naar de mooie meeuwen en naar het water…. En dan…. Dan heb ik stille woorden…..

Stefano en de liefdes engel…

 Er was eens heel lang geleden een jonge prins, zijn naam was Stefano.Stefano woonde in een groot kasteel met zijn vader en moeder.Maar hij was niet gelukkig, iedere dag treurde hij op zijn kamer.Zijn vader klopte op zijn kamerdeur en ging op zijn bed zitten, wat is er mijn jonge prins? Ach papa Ik wil net als jouw en mama verliefd zijn! Ach mijn jongen, waarom?Je bent nog zo jong! zei hij met een grimlach en hij ging weer van Stefano’s kamer af. Hij riep daarna nog dat Stefano een Italiaanse prins was. Maar Stefano geloofde zijn vader niet.Ach! mijn vader doet dat gewoon om me op te beuren! Maar het lukt hem toch niet! Ik blijf op m’n kamer treuren! Maar plots was er een engel en hij zag er raar uit. Hé, jij daar! Wie maar oh wie bent u? Geef u over! Ach lieve prins ik doe je niets! Jaag me niet weg! en doe me geen pijn! Ik doe je geen pijn lieve engel.Wat kan ik voor jouw doen? Niets! Ik help jouw! jij wil toch verliefd worden? ja? Ik ben Angelo de liefdes engel. En je moet naar het bos gaan met dit goude zwaard.Stefano ging naar het bos en daar tesste hij het goude zwaard uit en plots stond er een prachtige prinses voor hem. Bent u Stefano? Ja?. Mijn naam is Sofie, wat ben je knap! jij ook antwoordde hij verlegen de prinses zei dat ze verliefd was op hem en het was wederzijds samen gaven ze elkaar een kus op de mond en die dag trouwde ze en werd de prinses die dag ook zwanger en zijn vader bewonderde hem.En samen leefde ze nog lang en gelukkig.Einde!

 

in de wolken…

In de wolken is er nu een lieve cavia, zo wit als de mooie wolken in de lucht… Nu ben je bij de engeltjes… Of eerder gezegt bengeltjes, nu heb je geen pijn meer, en heb ik je laten gaan  maar liefste cavia in mijn hartje blijf je bestaan!

ik mis je 😦

De snoep prinses?…

Er was eens een dood gewoon normaal meisje die gek was van snoep, maar het snoep wat ze at was magisch. Alé ja van de baronnes dan toch. Want het meisje kochtte samen met haar vriendin een zak snoep en toen ze er een snoepje van nam had ze een kroon op. En bij haar gebeurde er niets. Plots kwam ze in een groot kasteel terecht en had ze een prinsessenjurk aan en haar haren waren mooi lang blond. Hé? waar ben ik? In mijn kasteel!Welkom thuis mijn lieveling. Lieveling? Wie bent u? Kom ga zitten in die grote zetel! Het meisje ging in de grote zetel zitten en de vrouw vertelde dat ze de snoep prinses was. De snoep prinses? ja! Je moet me helpen! Met wat? Met de monster van het snoep te zoeken! hij steelt al het snoep en jij kan hem tegen houden met een vergrootglas. Ze gebruikte de vergrootglas en hield het voor het monster zijn gezicht, maar het bleek geen monster te zijn maar een klein jongetje. De prinses nam het jongetje mee en hij zei sorry tegen hun. Ze aanvaarde zijn excuus en het werd groot feest.Toen het feest gedaan was werd ze opnieuw getoverd naar huis via een hartjeswolk en toen ze thuis was schreef ze in haar dagboek over haar avontuur.Einde!

 

Als je mijn hand vast houd…

Er waren eens een koning en een koningin samen waren ze super gelukkig. Maar iemand kon er niet zo tegen namelijk de krokodil wat meneer hartbreker noemde. De koningin en koning gingen wandelen in het bos maar dat hadden ze beter niet gedaan want de krokodil beet in de koning zijn been.De koning viel in diepe slaap en toen hij wakker werd was hij niet meer verliefd op de koningin en en brak haar hart. De koningin huilde en ze zag plots geluk sterren de sterren vertelde haar: Je hart is net als een compas ze wijst je naar de juiste weg als je ze volgd. De koningin ging naar de koning en kusste hem tegen de muur de krokodil ontplofte in snoep en de koning en koningin gingen op het gras liggen hand in hand en de koning zei: als je mijn hand vast houd maak je me gelukkig en ze zei net hetzelfde samen trouwden ze die dag en leefden ze nog lang en gelukkig! Einde

 

De theatervlieg die wou leren zwemmen…

Er was eens een vlieg, niet zo maar een vlieg, nee, hij was een theatervlieg, hij woonden in een speciaal zwembad, namelijk het theaterzwembad, maar zijn probleem was dat hij niet kon zwemmen. Het zwembad stond in een groot kasteel, waar dat er een prinses woonde. De prinses kwam naar het zwembad, omdat ze wou zwemmen maar plots hoorde ze een vlieg huilen. Hé? wat is er? wie ben jij?ik ben Tim de Theatervlieg, Ik woon in dit zwembad, doe me alstublieft geen pijn! Nee! ik doe je helemaal geen pijn! Maar, waarom huil je eigenlijk? Ik wil leren zwemmen, ik kan goed vliegen, maar zwemmen dat kan ik niet,en ik heb pootjes en geen benen en armen daarom heb ik zo’n verdriet :(. De prinses kreeg een idee, ze toverde de vlieg armen en benen endaarna leerde de prinses hem zwemmen, snel kon hij zwemmen en vroeg hij aan de prinses of de spreuk voor eeuwig bleef, Ja! antwoorde ze. De vlieg zei dat hij er niets kon aan doen dat hij een vlieg was, ik woon onder water, kijk maar onder water! En zei willen ook zo zijn als mij.De prinses ging onder water en ze zag wat ze nog nooit gezien had. Ze zag een groot podium en vliegen die aan het zingen waren, maar niet blij waren. De prinses nam haar toverstaf en ze toverde de vliegen allemaal in mensen ze bedankte haar, en ook vroegen ze of ze mochten wonen bij haar, natuurlijk! antwoordde ze en het werd groot feest, Ze had een idee gekregen, ze ging naar de oude grote logeerkamer en maakte van de grote logeerkamer er een grote theaterzaal van. allemaal gaven ze haar een knuffel en hielpen ze haar met alles nog mooier te maken. De prinses ging naar haar kamer en schreef een verhaal in haar dagboek over de vliegen. Wat een avontuur. Einde!

De spinnen die konden dansen…

Er waren eens drie spinnen, ze woonden in een slaapkamer van een prinsesje, wat ze eigenlijk niet wist. Op een avond kwam het prinsesje op haar kamer, en ze zag de drie spinnen,ze schreeuwden en liep terug naar de woonkamer beneden.Ze zag een boekje op haar kastje liggen en ze las in dat boekje, toen ze in dat boekje las zag ze een artikel over spinnen,daarna ging ze terug naar haar kamer en toen in eens hoorde ze muziek op haar kamer, ze deed de deur open en ze vroeg: wat is dit hier? en toen deed ze het licht terug aan.Wij zijn de drie spinnen, wij houden iedere avond een spinnen fuif, alstublieft doe ons geen pijn! Nee natuurlijk doe ik jullie geen pijn! Hoe noemen jullie? Ola, Boki, en Bo. Het zijn rare namen maar ja :). Wil je ook mee fuiven met ons? maar? ik ben geen spin, ik ben een prinses. Dat is helemaal niet erg! Dans nu maar gewoon. Blijven jullie hier eigenlijk nog lang? Nee morgen als de zon schijnt zijn wij terug naar onze groep. De prinses huilde en ze gaf de drie spinnen een knuffel, de fuif was bijna gedaan en als afsluiter zong ze een prachtig liedje.Toen werd ze moe en ging ze slapen. Snel werd het ochtend en ze schreef in haar dagboek dat ze drie fantastische spinnen op haar kamer wonen had. Ze ging naar het bos en daar zag ze de drie spinnen alweer, ze zong het liedje voor alle spinnen en zelfs de dieren kwamen er bij, zo prachtig vonden ze het. Ze ging terug naar haar kasteel en ze schreef: als er een spin op je kamer zit, heb dan geen bang, want ze zijn vrienden van je. Einde!