gewonnen liefde…

Amber had vandaag veldoop, maar ze keek er niet echt naar uit, ze jammerde omdat ze toch niet ging winnen. Amber vertelde tegen een jongen dat ze nooit ging winnen, maar stiekem was die jongen verliefd op haar en zij ook op hem. Je zou wel winnen meid! geloof in jezelf moedigde hij haar aan. Dank je, antwoordde ze blozend. Amber moest lopen en ze concentreerde haar heel goed, ze dacht aan die jongen wat haar aan moedigde. Daarna was Amber moe, maar toch bereikte ze de finisch, en werd ze 3de, ze was heel blij met haar 3de plaats, de jongen liep naar haar toe en knuffelde haar, maar ook beweerde hij dat hij verliefd op haar was, en ze voelde hetzelfde voor hem, ze keken in elkaars ogen en gaven een kus, het was Amber haar geluksdag geweest en toen ze thuis was schreef ze in haar dagboek over die ene jongen…. Einde!

Advertenties

Het suikermeisje

Er was eens een meisje, ze at heekl graag chocolade, en snoep, de meeste van haar school noemde haar suiker tante, maar ze was niet blij met die bij naam, dus ging ze naar het bos en huilde ze, pfft! ik ben het beu! Ik kan die bij naam missen als tandpijn! Ik wil gezond zijn!riep ze luid, toen ze het riep kwam er een fee, en hielp haar, Hé, meisje, kom met me mee en je word gezond! Ach! neen! dit is onzin! Niet waar! geef me jouw hand! het meisje luisterde naar haar en toen kwam ze in de wereld terecht van de groenten, en fruit, ze at er zo veel van tot dat ze gezond werd, ze kwam terug in haar wereld terecht en die dag ging ze doen wat ze echt wou doen, die ene jongen versieren van haar toneelgroep en het lukte haar! Einde!

De pratende weg…

Er was eens een meisje, haar naam was Kiana, ze ging graag wandelen in het bos dus trok ze haar jas aan en ging naar het bos, ze zag mooie bladeren, oh, ja want het is herfst. Kiana zocht insecten, maar plots toen ze op zoek was naar insecten, zag ze wel echt iets raars, de weg onder haar werd paars en dat was niet alles, neen de weg begon te praten. Hé, meisje, wil je alstublieft van me af gaan? Waarom? Wie bent u? Ik ben meneer weg, en jij wandeld op mij, ik krijg pijn! Maar? waar heeft u dan pijn? Ik heb pijn aan mijn schouder, en eigenlijk… Ook aan mijn hoofd! Oké, maar waarom zie ik je nu niet?Als je me wil zien moet je me een kus geven, en zeggen je bent de jongen van mijn leven! Oké?!Kiana gaf de straat een kus, en plots verscheen er een mooie knappe jongen, auw! Dank u wel dat u mij geholpen had! Graag gedaan!? Antwoordde ze blozend, De jongen gaf haar een kus en zei dat hij van haar hield, Kiana gaf hem ook een kus en samen wandelde ze samen hand in hand in het bos… Einde!

De monster geluks bei…

Er was eens een meisje, haar naam was Ylana, ze ging met haar beste vriendinnen naar een boerderij, maar eerst gingen ze picknikken in het parkje, maar plots vlogen er wespen rond die telkens rond hun eten zaten, maar een wesp was speciaal, een zag er uit als een vlinder, De wesp ging op haar schouder zitten en zei dat hij haar geen pijn deed en dat hij haar geluk geeft! Ylana gaf hem een stukje boterham en plots zag ze een knappe jongen die naar haar toe kwam, de jongen had voor haar een bloem en gaf haar een kus, dankjewel bei! riep ze. Einde!

doorschijnende regen prins…

Er was eens een meisje, haar naam was Liese, en haar wens was om verliefd te zijn op een echte prins, ze schreef een brief en gooide het naar de lucht toe, zo, nu hoop ik dat mijn droom uit komt! Maar dat zou niet lukken! Zuchte ze. Liese huilde en plots stond er een regen prins, Liese ging naar buiten en gaf hem een knuffel, kus mij! riep hij.Maar? als ik u kus dan ben ik nat? Nee! als jij me knuffeld en een kus geeft ben ik een echte prins, Liese kusste hem en hij werd een prins, samen gingen ze hand in hand naar het parkje en gaven ze elkaar een kus, ik hou van je! zeiden ze tegen elkaar… Einde!

Meneertje niemand…

Er was eens een man, hij had geen naam en de mensen kende hem niet.Ah neen, want niemand is geen naam of geen persoon!Meneer niemand vond het liet leuk dat hij niet bekend was in de stad bij de mensen dus kreeg hij een idee hij ging naar de standbeelden in het parkje en ging achter elke standbeeld staan. Plots wandelde een meisje voorbij en hij liet haar schrikken. Hé?! Wie… Wie ben je?En waarom liet je me zo schrikken? Ik schrok me rot! Ik ben meneer Niemand, sorry dat ik je liet schrikken,at was mijn bedoeling helemaal niet! Haha! Niet erg! En? Meneer niemand? Haha! Daar heb ik nooit va gehoord! Ik ga maar eens dag meneertje niemand! Meneer niemand huilde en hij wandelde maar weer eens naar huis meneertje niemand zuchtte en jammerde waarom kent geen enkele mens mij?Wat doe ik fout? Achja! Ik geef het op! Ik ben en blijf gewoon niemand! Maar plots kreeg hij zijn tweede goede idee, Ja! Tweede keer goeie keer hé?! Hij nam een pen zelfs zijn beste pen en hij begon een verhaal te schrijven over zichzelf maar in scenario. En hij stuurde die op naar een productie huis hij kreeg een brief terug en hij vertelde die dag zijn grootste verhaal over zichzelf alle mensen waren entusiast, hij werd bekend en maakte nog meer theaterstukken de volgende morgend toen hij de stad in kwam zag hij een standbeeld van zichzelf staan en hij gaf iedereen handdtekeningen de andere dag stond hij in de krant als titel” Meneer niemand word bekende scenario schrijver van de stad.Einde!

de jongen en de doorschijnende ijs beer…

Er was eens een jongen, hij was op reis in een speciaal land, welke dat dit was, wist hij zelf niet, maar hij vond het toch wel prachtig daar.De jongen ging naar de rivier, maar plots toen hij de weg terug wou vinden, vond hij hem niet, oh nee! ik ben verdwaald! jammerde hij in zichzelf, hij ging aan de rivier zitten en begon te huilen, maar plots hoorde hij een stem van: hé? waarom huil jij zo jongen? omdat ik huil! En wie bent u? Ik ben een ijsbeer, maar je ziet me niet, ik hoorde van je dat je verdwaald was? Ja! klopt! En ik wil echt super graag terug naar huis. Wees maar niet bang mijn jongen! Ik help je! maar hoe dan? IK heb geen compas niets! Dat moet niet! Je moet het pad der liefde volgen, Het pad der wat? Der liefde! Hé? waarom?Omdat je vader dit ook deed. Je vader ontmoette je moeder aan deze rivier, en ja ze vonden samen terug de weg. Goed! Mijn naam is Kiano! de ijsbeer verdween en hij zei in zichzelf… Ach, nu ben ik weer alleen, wat heb ik nu met een ijsbeer die telkiens verdwijnd? en wat heb ik met een meisje die in het rivier of zo woond of eerder gezegt leeft? Kiano zag plots een meisje en ze vroeg hoe hij noemde, mijn naam is Kiano! Enne…. de jouwe?Jana is mijn naam! Mooie naam! Dankje 😉 antwoordde ze verlijdend… Ze gaf hem een kus en hij was blij, ze kusste elkaar en Kiano vond de weg terug, maar toch nam hij het meisje mee om haar voor te stellen, en die dag werden ze een koppel. Einde!