de jongen en de doorschijnende ijs beer…

Er was eens een jongen, hij was op reis in een speciaal land, welke dat dit was, wist hij zelf niet, maar hij vond het toch wel prachtig daar.De jongen ging naar de rivier, maar plots toen hij de weg terug wou vinden, vond hij hem niet, oh nee! ik ben verdwaald! jammerde hij in zichzelf, hij ging aan de rivier zitten en begon te huilen, maar plots hoorde hij een stem van: hé? waarom huil jij zo jongen? omdat ik huil! En wie bent u? Ik ben een ijsbeer, maar je ziet me niet, ik hoorde van je dat je verdwaald was? Ja! klopt! En ik wil echt super graag terug naar huis. Wees maar niet bang mijn jongen! Ik help je! maar hoe dan? IK heb geen compas niets! Dat moet niet! Je moet het pad der liefde volgen, Het pad der wat? Der liefde! Hé? waarom?Omdat je vader dit ook deed. Je vader ontmoette je moeder aan deze rivier, en ja ze vonden samen terug de weg. Goed! Mijn naam is Kiano! de ijsbeer verdween en hij zei in zichzelf… Ach, nu ben ik weer alleen, wat heb ik nu met een ijsbeer die telkiens verdwijnd? en wat heb ik met een meisje die in het rivier of zo woond of eerder gezegt leeft? Kiano zag plots een meisje en ze vroeg hoe hij noemde, mijn naam is Kiano! Enne…. de jouwe?Jana is mijn naam! Mooie naam! Dankje 😉 antwoordde ze verlijdend… Ze gaf hem een kus en hij was blij, ze kusste elkaar en Kiano vond de weg terug, maar toch nam hij het meisje mee om haar voor te stellen, en die dag werden ze een koppel. Einde!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s