De verhalen kabouter…

Er was eens een kabouter, in zijn bos noemde iedereen hem verhalenkabouter, want iedere dag vertelde hij tegen het hele bos heel veel verhalen. maar De dieren van het bos vonden dit niet meer leuk, neen, want ze wouden helemaal geen verhalen horen van hem, ze wouden hem gewoon goede dag komen zeggen. De verhalen kabouter was verdrietig en huilde de hele dag door, hij zuchtte en zuchtte, ach! Mij vinden ze nooit leuk! Waarom vinden ze mijn verhalen niet leuk? Wat doe ik verkeerd met zo veel verhalen te vertellen? vroeg hij in zichzelf verdrietig. Maartoen kwam er een engeltje aan gevlogen die zij: Ik help je! Echt? bedankt! bedankt riep de verhalenkabouter. De verhalen kabouter kreeg een idee, hij vroeg aan de engel of dat hij een podium in het bos toverden, en ja hoor! Het podium stond er al, het podium noemde, “Het verhalen podium” Hij riep alle dieren en alle dieren en zelfs kabouters vonden het leuk, hij organiseerden een verhalen avond, en iedere dier of kabouter mocht een verhaal vertellen, er werd gelachen en gespeeld en de verhalen kabouter bedankte de engel, al snel nam hij een blaadje van de boom en een pluim van een vogel en schreef hij nog meerdere verhalen… Einde!

Advertenties

De liefdeshond…

Er was eens een hond, een hele lieve kleine hond, hij was niet zo maar een hond, neen hij had een rood hartje op zijn vacht, en hij noemde de liefdeshond. Hij kon ook toveren, want iedere keer als er iemand verliefd is op een persoon zorgt hij ervoor dat die twee een koppel werden. Maar de liefdeshond was ook in gevaar, want een prins werd jaloers op hem, genaamd de wolkenprins. De wolkenprins liet het regenen en de hond verdween, ohh, ja, want hij was ook van chocolade. Maar eens op een dag huppelde een prinses langs en zong het zonne lied, de regen prins ging weg en de liefdeshond verscheen weer, maar toen kwam de wolkenprins terug enriep hij sorry! Hij was verliefd op de prinses, en de liefdeshond koppelde hun en de regenprins bedankte hem met een geschenk. Dankjewel liefdeshond! Je bent een wonderhond! Ook werd hij de bekendste hond van heel de stad en werd ook een standbeeld van hem gemaakt… Einde!

De kaas muziek instrument…

Er was eens een jonge prins, hij woonden in een klein kasteeltje in het bos, zijn naam was Tom. Maar eigenlijk wou hij niet zo graag prins meer zijn, want hij leerde in het bos een mooie dame kennen, ze had blond haar en blauwe ogen en kon zingen als een nachtegaal. Prins Tom ging wat rond wandelen in het bos, tot dat hij in een keer wat kaas zag liggen en een kapotte viool, hij nam de kapotte viool en de kaas stukjes mee naar zijn kasteel en hij nam de kaasjes en hij maakte de snaren van kaas, daarna ging hij terug naar het bos en zong hij een liedje wat over het mooie meisje ging wat hij ooit zag in het bos. Maar toen verscheen er een dwerg, hé! Wat zit jij hier zo alleen te staren zoek je iemand? Ja! Ik zoek iemand! Een prachtige prinses, de mooiste prinses ooit! Zou ik je helpen? Jaa!Waar is ze? Ze is opgelosten in een blauwe meer, het water is zo blauw als de lucht en je moet opletten, want het water is gevaarlijk! Prins Tom rende naar het blauwe meer en hij ging er aan zitten, hij zong het liedje voor de mooiste prinses en plots verscheen ze uit het water, en het water verdween, het werd in eens een mooie blauwe ster. Wat is die blauwe ster? Het is de ster der liefde! Je mag een wens doen, maar ik denk al dat je wens uit is gekomen!Tom ging op een knie zitten en vroeg haar ten huwelijk, de prinses met de mooie blonde haren antwoordde ja en kusste hem intiem, ooh! Ja! Mijn naam is Talia. Die dag trouwden Talia en Prins Tom en kon Tom zijn dag nooit meer stuk,en toen het avond werd stonden ze samen naar de sterren te kijekn hand in hand en Zei Tom: Ik heb geen ster nodig want jij bent mijn geluk! En Talia zei net hetzelfde, Tom was in de wolken en schreef in zijn dagboek over zijn geluk en over zijn kaas intrument, en ook werd hij de bekendste prins van het kasteel dankzij zijn kaas-viool. Dank u kaas-muziek intrument…. Einde

Scenario liefde…

Er was eens een jonge dame , haar naam was Lore.Lore speelde toneel samen met haar beste vriendin Lora. Lore speelde niet alleen toneel, ook schreef ze scenario’s voor haar knappe regisseur.Lore nam haar papier en nam een pen, daarna schreef ze voor de regisseur een scenario. na vijf minuten was het al klaar en rende ze maar zo snel mogelijk naar het huis… Weet ik veel… Maar eigenlijk was het een eng huis, en neen, het was geen gewoon huis, het was een theater kasteel, maar Lora zegt daar het huis, weet ik veel… Tegen.Lora en de regisseur zaten samen aan tafel, maar plots zei de regisseur dat hij nog iets had voor haar, namelijk een roos. Hé, Waarom geeft u die mooie roos? Omdat ik van je hou! Lora begreep er niks van, maar allezinds weigerde ze de kus niet. Hoeveel jaar ben je? Ik ben 20, en u? ik ook! Lora zweefde in de wolken en vertelde tegen iedereen dat ze een relatie had met de regisseur. Lora schreef niet alleen scenario’s voor theater, maar ook voor films. Lora ging met een lach op haar gezicht naar huis en toen ze thuis kwam schreef ze in haar dagboek hoe ze geniet van het geluk…. Einde

 

 

Het verboden parfumbos…

Er was eens eens een jong prinsesje, haar naam was Lara. Lara had een beste vriend, maar ze waren in gevaar, want ze woonden kort bij het verboden parfum bos. Hun huis was geen huis, maar een kasteel.Lara verveelde haar in het kasteel dus ging ze wat wandelen, maar toen ze wandelde hoorde ze een stem fluisteren.Maar ze luisterde niet! Maar toen daarna kwam er een lekkere rozengeur uit het bos. Ze ging kijken en zei in haar zelf: Ach! Een kijkje nemen kan best gene kwaad! Maar toen ze het bos in ging zag ze prachtige rozen, ze snuifden de mooie geur op, maar plots zag ze een monster wat haar op wou eten.Hé! Nee! Ik help je lief beestje riep ze en ze knuffelde het beest, wat is er toch met je? Ach! Het is hier het verboden bos! Maar eigenlijk is het niet verboden! Ik ben droevig! Ik ben alleen! Ik ben geen monster ik ben een gewone jongen! Maar? Waarom is dit bos dan verboden? Wel! Hier in dit bos verschuild er een echt monster het kan je horen en zelfs ruiken! Lara ging naar het monster en plots stond het monster voor haar, het wou haar op eten! Ze liep weg en ze huilden, het monster werd nog wilder en beet haar in haar arm, maar toen kwam haar beste vriend naar haar toe en geneesden haar.Ik blijf voor eeuwig je beschermen in goede en kwade tijden! Lara en haar beste vriend keken in elkaars ogen en begonnen te kussen, het monster werd kleiner en kleiner en de zon begon te schijnen hoe hij nog nooit scheen.Het monster was dus geen gewoon monster, maar een stomme kleine rode mier! Het bos noemde niet meer “Het verboden parfumbos” maar het magische liefdesparfum bos… Lara en haar beste vriend wat nu haar lief is gingen hand in hand samen op het gras liggen en toen verscheen er een mooi hart in de lucht. Lara, jij blijft voor eeuwig mijn prinses! En jij Blijft voor eeuwig mijn prins!Samen gingen ze terug naar het kasteel en verstelde ze over hun avontuur. Einde!

De gestolen blauwe vleugel…

Er was eens een engel, ze had een blauwe vleugel en een witte vleugel, maar ze dacht eigenlijk dat die blauwe vleugel niet speciaal was. Ze vloog elke dag in de lucht omdat ze haar alleen voelt, maar op een dag viel ze in eens in slaap in een bos, een oude tovenaar had haar gevangen genomen voor haar blauwe vleugel, omdat haar blauwe vleugel heel machtig was, en ja! hij kreeg de vleugel te pakken! Neen! Niet mijn vleugel! Anders val ik in slaap! Maar het was al te laat, hij had haar vleugel. Wat nu? Ze riep luid help!!!! En een meisje hoorde haar het meisje haar naam was Dorien, en ze maakte de engel los, Wat is er? Die gemene tovenaar steelde mijn vleugel! Je moet ze terug vinden door te roepen geef die vleugel terug akrobala! Dorien riep het naar de tovenaar en de engel kreeg haar vleugel terug.De engel bedankte Dorien en Dorien mocht een wens doen, en ze wenste dat ze een vriendje had, en haar wens kwam uit, ze schreef in haar dagboek Dankjewel Engel! Einde!

De Verhalen planeet?…

Er was eens een jongen, zijn naam was Lucas, en hij schreef heel graag verhalen, maar hij had een droom, namelijk dat hij een beroemde schrijver wordt. Maar hij jammerde, hij geloofd niet meer in zijn dromen, neen, want de meeste mensen zeggen dat de meeste dromen bedrog zijn! Lucas wist niet meer wat hij moest geloven, dus trok hij zijn jas aan en nam hij van zijn bureau een blad papier en een pen. Daarna rende hij naar het parkje en toen hij er was ging hij op een muurtje zitten en schreef hij over de fontijn, hij ging dichter bij de fontijn en keek in het water, maar toen hij in het water keek zag hij zichzelf niet, maar hij zag in eens letters, de letters vormde een woord, waar in stond, in dit water is een nieuwe planeet, genaamd de verhalen planeet! Je dromen komen hier tot werkelijkheid! Lucas keek aandachtig naar het water en plots verscheen er een poort van water, hij ging daardoor en in eens werd hij verkleed als een koning, hij was genaamd de verhalen koning, de beste en de bekenste schrijver in deze planeet, Lucas kon zijn ogen niet geloven, maar snel moest hij kiezen of dat hij naar huis ging of op deze planeet bleef, en snel maakte hij een keuze, hij koos voor op deze planeet te wonen, Lucas woonde in een prachtig kasteel waar alle muren beschilderd waren met zijn verhalen, hij schreef in zijn dagboek: De meeste dromen zijn bedrog, maar als je er in geloofd komen ze misschien wel tot werkelijkheid…. Einde!