Help me als het regent!

Lang geleden leefden er eens een klein prinsesje, ze hield heel veel van de zon, maar veel zon kreeg ze niet te zien, Het regende dehelentijd maar het prinsesje zag de regen niet, neen, ze luisterden er naar. Maar toen stopte het met regenen even, en ging ze naar buiten lekker in het zonnetje wandelen door het bos, maar plots begon het weer te regenen maar de druppeltjes konden praten, hé! Haat me niet aub! Ik ben ook maar een mizerig klein nat druppeltje! maar jij bent zo lelijk nat! Ik ben een goede mens voor jouw hoor! Een mens? Ben je dan een mens? zoiets ja! Maar ik ben een regendruppel! Volg mij, samen gaan we naar het regen park! Wauw! Fantastisch! Het prinsesje ging mee en plots zag ze precies diamanten wauw, het is hier… Prachtig! Ja! Maar wij verdwijnen als de zon schijnt! maar moet ik dan roepen help me als het regent? ja! Dan komen we zeker! het spijt ons, we moeten weg, De zon schijnt! Maar kan ik jullie dan niet in gewone mensen laten veranderen? neen prinses! We zijn van water! En water is en blijft water! En toen verdwenen ze uit het niets.De prinses riep: Help me als het regent! Maar helemaal niets, ach! Ik heb mijn best gedaan! De prinses begon een liedje te zingen over regen en plots ging ze naar haar kasteeltje, maar toen ze ver was zag ze in ene keer een man die zei dat hij de regenprins was. Wauw, wat ben jij prachtig! Ja! Ik kom je net vragen of je mijn prinses zou willen worden? Ja! antwoordde ze met plezier en die dag trouwden ze nog, maar dat veranderde niet alleen neen, de druppeltjes die ze zag in regen land veranderde allemaal in kleine jongetjes en ja hoor de jongetjes mochten bij haar wonen in het kasteel!Zo laat de zon nu maar schijnen! Einde!

Advertenties

Het glitter bos…

Er was eens een prinses, ze woonde in een kasteeltje kort bij een speciaal bos, maar hoe dat bos er precies uit zag wist ze niet. Ze mocht ook niet naar het bos van haar vader, maar toch werd ze nieuwsgierig… Dus toen het donker was opende ze het raampje van haar kamer en kroop ze er voorzichtig weer uit. Voorzichtig stapte ze naar het bos en toen ze er was zag ze een blauw kleurig licht, hé, wat is dit? Vroeg ze in haar eigen en ze ging dichter ze zag een dansende prinses, en ze was doorschijnend, het was een geest dus. De geest begon te spreken en ze begon ook te dansen, hé, Wie bent u? Ik ben ook een prinses noem mij maar prinses blauwtje. Prinses Blauwtje? daar heb ik nog nooit van gehoord. Het is ook een naam wat niet bestaat hier in dit bos heeft iededereen een naam wat niet bestaat. Wauw super! Ja, Waarom dans je niet? Ik mag hier niet komen van mijn papa.Waarom niet? Omdat hij mijn zus nooit meer terug zag, mijn zus wil ik wel ontmoeten want ik ken haar eigenlijk niet zo goed.Je moet niet meer zoeken prinses! Ik ben je zus! Maar? Waarom woon je dan hier? Ik vond het hier veel fijner, hier kan je doen wat je wil! En het is hier het glitter bos.Het glitterbos? Ja! Kijk naar de bomen, ze glanzen als parels en de blaadjes die zijn zo mooi als goud! Wauw! Zo mooi dat het hier is! Ik wil hier ook wonen! De prinses ging naar huis en riep haar papa, kijk! Ik wil bij mijn zus gaan wonen papa mag ik? haar papa zei ja zonder te twijfelen en ze liep terug naar het bos, maar haar zus zag ze niet, Hé, zus, waar ben je nu? Hier ben ik! In de boom! De prinses volgden haar en ze zei tegen haar zus dat ze bij haar in het bos mocht wonen, en ja hoor snel kreeg ze een magisch bed, het bed had een goudkleur en het bed kon vliegen. Het prinsesje vond het fantastisch om er te wonen en zelfs ontmoette ze een knappe prins en keken ze iedere avond samen naar de magische sterren. Einde!

De letterkoningin…

Herel lang geleden was er eens een koningin, niet zo maar een koningin neen ze verzamelden allemaal lettertjes en maakte er iedere keer lekkere koekjes van. Ze was gelukkig, maar er was iemand die haar koekjes wou stelen, namelijk de Raaf koningin. De raaf koningin komt iedere avond altijd langs bij haar kasteel en die ene avond dus ook, maar met een ander plan, ze nam een spreuk van haar zelf en pikte in eens alle koekjes, nu had ze er helemaal geen meer! treurend zit ze in haar kasteel en zegt ze, ach ik kan geen letters weer verzamelen! Toch wel! hoorde ze in eens zeggen, hé? wie ben jij? nou, ik ben een dwerg en ik kan je helpen! Oh echt? ja! Wat heb je nodig? Ach ik wil die koekjes terug wat ik gemaakt heb van de allermooiste letters! Ik zou je wel helpen hoor! Als ik een koekje krijg, goed dan! De dwerg ging naar het kasteel van de raaf konining en zei een spreuk en plots had hij al de koekjes weer terug,en de raafkoningin? die veranderde in een lelijke insect! De dwerg ging naar de prinses toe met al de koekjes en gaf de koekjes aan haar terug, de dwerg kreeg als beloning een koekje, maar plots veranderde hij in eens in een prins. De letterkoningin kon haar ogen niet geloven en werd verliefd op hem, ze gaf hem zelf een zoen terwijl ze diep in zijn ogen keek.Dankjewel om me te redden letterkoningin! De prins vond haar zo mooi todat hij haar toch ten huwelijk gevraagt had en die avond trouwden ze en maakte ze elke dag samen koekjes van de mooiste letters van het bos… En ze leefden nog lang en gelukkig! Einde

Een brief voor de sneeuwman…

Er was eens een meisje ze hield heel veel van de winter en natuurlijk ook van sneeuw. Het meisje hoorde op het weerbericht dat het ging sneeuwen als het donker is. Het meisje wachtte dus tot het donker werd, maar toen het uiteindelijk donker was zag ze geen sneeuw, en werd ze droef, ach, ik ga maar eens slapen er valt toch geen sneeuw zei ze treurend, snel werd het ochtend en stapte ze met entusiasme uit haar bed, en keek naar het raam, maar helaas, geen sneeuw. Ik ben het beu! nu ga ik een briefje maken voor de sneeuw man, wie weet gebeurd het wel echt! al snel had ze het geschreven en maakte ze er een vliegertje van, zo, nu maar hopen dat de sneeuw man het leest! toen het avond werd zag ze dat het sneeuwde, dankjewel sneeuw man! riep ze! en toen het ochtend werd speelde ze in de sneeuw met al haar vriendinnen, einde!

De joepie school…

Er waren eens vier vriendinnen, Amber, Delhia,Annelies, en Hannelore, samen gingen ze naar een gewone school maar die school was best echt wel wat saai. Het was woensdag en Hannelore ging zo als altijd haar favoriete tijdschrift joepie kopen, Maar toen ze de joepie gekocht had zag ze daar een cool artikel in staan, namelijk: De joepie school! Hé, meiden kom eens kijken riep ze! Wat is er hannelore, je kijkt zo vrolijk? Ja! Heb je het artikel dan niet gelezen in de joepie? Neen echt niet, ik heb ze nog niet gehad jammerde Annelies. Ja ik heb ze ook nog niet gehad zei Delhia. Hannelore liet het artikel zien waar dat ze zo blij van werd en toen werden zij ook blij, want het was een nieuwe school, namelij kde joepie school! Hannelore zag het numlmer van die school en ze belde de school op om haar in te schrijven. Daarna belde Annelies Delhia en Amber naar die school en het inschrijven ging goed. De volgende dag konden ze al naar de joepie school gaan en waren ze verast toen ze er waren. Want ze kreeg bekende mensen als leerkracht justin bieber: Voor zangles, Demi lovato voor Acteren en one direction voor gitaarles, Hannelore Amber, Annelies en Delhia waren heel blij en bleven voor eeuwig naar die school gaan, en ook mochten Amber, Annelies en Delhia iedere dag met hun idool op de foto…. Einde!

Plukje het geheime broertje…

Lora is een meisje wat geen broer heeft of zus, ze is enig kind dus,maar haar grootste wens was dat ze wel een broertje had dus snuffelden ze even tussen de boeken, maar toen ze snuffelden viel er in eens een boek op de grond, Lora nam het boek en de titel was:Wil je mijn zusje zijn? Lora bladerde verder en er stond geschreven dat als je een wens doet in dit boek dat hij echt uitkomt. Lora deed haar wens: en toen verscheen er in eens een man van water, hé? wie bent u? Ik ben de waterfee en jouw wens komt uit! Lora wachtte af, maar er gebeurde even niks. Ze keek in de spiegel en sloot haar ogen, maar toen in eens tikte er iemand op haar schouder, joehoe! Hier ben ik! Ik ben je broertje! En ik noem Plukje! Lora kon haar ogen niet geloven dat ze een broertje had, maar plots kwam haar mama en riep haar, Lora kom hier! Je moet eten! Nee ik heb geen honger riep ze, ik wil spelen met de knuffels! Haar mama gaf het niet op en bracht dus het eten gewoon naar haar kamer, Lora had niet veel honger dus gaf ze het aan haar kleine broertje Plukje. Lora kon het geheim niet meer volhouden dus ging ze naar beneden samen met Plukje en stelde Plukje voor, mama ik heb gewenst dat ik een klein broertje had… En mijn wens kwam uit! Sorry mama! Ze keek even sip maar haar mama was niet boos integendeel ze was blij met Lora haar broertje, Lora en Plukje kregen een stukje taart en Lora was blij met haar broertje Plukje… Lora ging naar haar kamer en schreef in haar dagboek dat haar wens uiteindelijk toch tot vervulling kwam…. Einde!

De eenzame toverprinses…

Er was eens een toverprinses, ze woonden in een prachtig kasteel, maar ze was niet gelukkig, neen ze zocht een knappe prins die met haar zou kunnen trouwen, maar om te trouwen daar voelde ze zich te lelijk voor.Ze ging naar het bos en zei: Goh lieve steen ik ben te lelijk om te trouwen met een knappe prins! Niemand wil zo een als mij! jammerde ze. Maar Eens toen ze dat zei veranderde de steen in een rood hartje en er stond zelfs een boodschap op, er stond op geschreven:Kom naar je kasteel daar ben ik, kusje van je geheime prins! Ze ging er naar toe maar dat had ze beter niet gedaan want voor het kasteel stond er een magisch moeras. De prinses viel ook in dat moeras, goh! Waarom moest ik toch altijd zo stom zijn? vroeg ze, maar toen in eens kwam er een man aangeslingerd en had haar gered, we moeten hier weg! De man keek in haar ogen en de prinses bedankte hem. Samen keken ze in elkaars ogen en toen kusste ze, het moeras verdween en veranderde in een cupido fonteintje en het werd donker en toen vroeg de prins haar ten huwelijk met een prachtige rode roos de prinses antwoordde entusiast ja! En die avond trouwden ze nog en woonden ze allebei samen in haar kasteel! Einde!