De schrijfwereld…

Eens op een dag leefden er eens een klein prinsesje in het bos, ze schreef graag verhaaltjes over de natuur en over alles wat ze zag. Haar naam was Lore, en ze woonden graag in haar kasteel, maar plots toen het donker werd gebeurde er iets, haar bed begon te bewegen en haar vloer kreeg een zonneschijn en kon ook praten. Maar oh? Wat is hier eigenlijk de bedoeling van? Wel! Je schrijft toch hé? Euhm…? Zo iets ja? Waarom? Kom naar onze wereld daar kan je schrijven wat je wil! En je bent toch zo’n bijzonder iemand! Oh echt? Ja! Lore ging zonder te twijfelen mee met de stem en plots zat ze in die wereld. Hallo Lore, welkom in de schrijf wereld! Wauw! Hier is het nog mooier als bij mijm eigen thuis! Ik kan het niet geloven zo mooi is het hier! Ja! Wil je de schrijf prins leren kennen? De schrijf wat? De schrijf prins! Ja antwoordde ze met een serieuze toon. Maar plots zag ze woorden die aan het vliegen waren. Hé? Wat is dit? Dit zijn woorden vliegjes! Wauw! Leuk! Wie ben jij eigenlijk? Ik benonzichtbaar maar noem me maar professor woord. Oké professor woord, Waar gaan we nu heen? We gaan naar het kasteel van de prins had ik je toch al gezegt? Oh ja! Dat ja!Ze volgden de woorden vliegjes en toen waren ze eindelijk bij het kasteel, ze gingen het kasteel binnen en Lore ging verlegen naar de prins, Hallo, Ik ben Lore.De koning keek in haar ogen en zei in zichzelf, ja! Met haar wil ik trouwen! Dit is het meisje waar dat ik naar verlang! professor woord leit de prinses alleen en de prins gaf haar een zoen op de hand.Hoe ben je iegenlijk in dit landje gekomen? Ik weet het niet, vind u dat erg misschien dat ik hier ben? neen! helemaal niet pracht prinsesje! Lore kreeg kriebels in haar buik en de prins zette romantische muziek op en vroeg haar ten dans. Lore dansten samen met de prins en iedere keer keken ze elkaar in de ogen, de prins zette het muziek af en zei tegen de prinses dat hij verliefd was. Ik ben verliefd! Oh? Op wie? Op het meisje waar ik nu tegen praat! Wow! een echte prins! De prins buigde door een knie en vroeg haar of zij zijnprinses wou zijn en ze antwoordde met een hele vrolijke lach ja! Die dag trouwden ze in het bos en Lore schreef alle dagen over alles  wat ze elke dag mee maakteEn ook bleef ze in de wereld waar dat ze was. Einde!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s