De schrijfwereld…

Eens op een dag leefden er eens een klein prinsesje in het bos, ze schreef graag verhaaltjes over de natuur en over alles wat ze zag. Haar naam was Lore, en ze woonden graag in haar kasteel, maar plots toen het donker werd gebeurde er iets, haar bed begon te bewegen en haar vloer kreeg een zonneschijn en kon ook praten. Maar oh? Wat is hier eigenlijk de bedoeling van? Wel! Je schrijft toch hé? Euhm…? Zo iets ja? Waarom? Kom naar onze wereld daar kan je schrijven wat je wil! En je bent toch zo’n bijzonder iemand! Oh echt? Ja! Lore ging zonder te twijfelen mee met de stem en plots zat ze in die wereld. Hallo Lore, welkom in de schrijf wereld! Wauw! Hier is het nog mooier als bij mijm eigen thuis! Ik kan het niet geloven zo mooi is het hier! Ja! Wil je de schrijf prins leren kennen? De schrijf wat? De schrijf prins! Ja antwoordde ze met een serieuze toon. Maar plots zag ze woorden die aan het vliegen waren. Hé? Wat is dit? Dit zijn woorden vliegjes! Wauw! Leuk! Wie ben jij eigenlijk? Ik benonzichtbaar maar noem me maar professor woord. Oké professor woord, Waar gaan we nu heen? We gaan naar het kasteel van de prins had ik je toch al gezegt? Oh ja! Dat ja!Ze volgden de woorden vliegjes en toen waren ze eindelijk bij het kasteel, ze gingen het kasteel binnen en Lore ging verlegen naar de prins, Hallo, Ik ben Lore.De koning keek in haar ogen en zei in zichzelf, ja! Met haar wil ik trouwen! Dit is het meisje waar dat ik naar verlang! professor woord leit de prinses alleen en de prins gaf haar een zoen op de hand.Hoe ben je iegenlijk in dit landje gekomen? Ik weet het niet, vind u dat erg misschien dat ik hier ben? neen! helemaal niet pracht prinsesje! Lore kreeg kriebels in haar buik en de prins zette romantische muziek op en vroeg haar ten dans. Lore dansten samen met de prins en iedere keer keken ze elkaar in de ogen, de prins zette het muziek af en zei tegen de prinses dat hij verliefd was. Ik ben verliefd! Oh? Op wie? Op het meisje waar ik nu tegen praat! Wow! een echte prins! De prins buigde door een knie en vroeg haar of zij zijnprinses wou zijn en ze antwoordde met een hele vrolijke lach ja! Die dag trouwden ze in het bos en Lore schreef alle dagen over alles  wat ze elke dag mee maakteEn ook bleef ze in de wereld waar dat ze was. Einde!

Advertenties

De Vuurwerk gruwel…

Er was eens een meisje, haar naam was Elisa, Elisa hield van nieuwjaar, maar er was een ding waar dat ze niet van hield, en dat was het vuurwerk, Ze moest naar haar jeugdbeweging maar eigenlijk was ze bang, oké, niet voor het feest, maar wel voor het vuurwerk. Elisa was bij haar jeugdbeweging en maakte er plezier, maar snel werd het twaalf uur en Elisa baalde, goh! Kon ik maar de tijd stop zetten! Elisa moest naar buiten en toen telden ze af van zes naar een, en toen begn het, ze knalden vuurwerk maar Elisa kreeg bang en begon te huilen, een jongen omhelsden haar en ging met haar mee naar binnen, dankjewel dat je met me mee wou gaan naar binnen zei Elisa héél lief, en de jongen zei met blozende wangen graag gedaan.Wil je me iets vertelen vroeg Elisa? Ja! Ik ben verliefd op jouw! Elisa gaf de jongen een kus zonder twijfels en ze vormden samen een koppel daarna was het vuruwerk gedaan en riepen iedereen héél luid: Gelukkig nieuwjaar!!! Elisa had nog nooit zo’n mooi nieuwjaar gehad als toen… Einde