De akabe geest…

soms kan je niet geloven dat sommige mensen in zichzelf praten, maar Louize wel. Iedere avond praat ze tegen haar zelf en beeld ze haar zelf in dat de muur haar beste vriendin is. Maar ook droomd ze waar dat ze nog nooit iets van gehoord had, genaamd, Akabe! Akabe?Akabe? Bent u een geest riep ze twee keer, maar ze kreeg geen antwoord, Ach, akabe zou toch een geest zijn, ah ja, anders kreeg ik antwoord! Louize ging naar het bos en riep dan nog eens: Akabe! oh Akabe! Waar ben je? Maar weer geen antwoord. Ze ging op een steen zitten en zei tegen haar zelf ik geef het op! Ik geef het op! Plots hoorde een jongen haar roepen en stapte hij naar haar toe, hij tikte op de schouder van Louize, maar Louize luisterde niet! Ach, laat me met rust! wat is er meisje? Ach ja, ik zoek een geest die dehelentijd in mijn hoofd fluisterd akabe! Akabe! En ik weet niet eens wat akabe is. Maar meisje toch, Akabe is een jeugdbeweging, scouts dus! Scouts? oh cool! Ja! Maar wat is eigenlijk je naam? euhm Louize, en jouw naam? Alex! ik noem Alexander, maarja! Louize gaf Alex een hand en Alex ging samen met haar naar akabe, en daar leerde ze veel vrienden en vriendinnen kennen. Daarna toen Louize naar huis ging schreef ze in haar dagboek dat akabe geen geest was, maar eigenlijk een jeugdbeweging… Einde!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s