daguitstap en gevoelens…

Elina ging met haar scouts met de trein naar Diest toe, dat vond ze heel leuk, maar toen ze in de trein zat met haar beste vriend Arthur kreeg ze een heel raar gevoel in haar buik, ze lachtte heel veel met dingen wat haar beste vriend zei tegen haar, en toen zei haar beste vriend zo: Wij zouden toch goed bij elkaar passen hé! ja zei ze blozend en ze vroeg aan hem of ze teveel lachtte, neen hoor! Je lacht niet te veel, jouw lach siert jou zei hij, en ze werd woordenloos. Toen ze af stapte van de trein wandelde ze samen, eigenlijk de hele tijd, daarna gingen ze naar een speeltuin en speelden ze spelletjes, maar algauw werd het middag en gingen ze pickniken, en ja hoor, Elina haar beste vriend zat weer langs haar. Elina gaf hem kaugums, maar algauw gingen ze naar de stad en daar aten ze een ijsje, daarna mochten ze nog een spelletje doen en daarna in de stad wat rond dwarrelen, Elina kochtte een armband met i’ am cute and i know it, ook kochtte ze een bloes en blauwe mascara. Elina ging terug naar de plaats waar dat ze afgesproken had en ze liet zien wat ze gekocht had en ze las op haar armbandje wat er op geschreven stond, en natuurlijk stond Arthur bij haar en hij zei: ja dat is ook waar! Daarna ging iedereen naar het station, behalve Elina en Arthur. Ze namen de zware kist,maar toen kwamen er twee leidingen uit een winkel en toen namen zei de kist. Maar Arthur zei weer hetzelfde: wij twee als koppel hetb zou toch perfect zijn hé! Elina antwoordde ja, maar de gevoelens moeten er ook zijn hé! Arthur zei tegen haar dat ze een snoepje kreeg en Arthur ging weer bij Elina zitten, toen ze terug in hasselt waren ging Elina naar huis en Elina dacht de hele dag aan hem… Einde

De tulp en het madeliefje…

Er stonden  eens twee bloemetjes langs elkaar in het mooie zonnetje, hun naam waren gewoon madeliefje en tulp.Madeliefje en Tulp durfden niets meer te zeggen tegen elkaar, omdat ze weten dat ze verliefd waren op elkaar, alleen wouden ze het niet vertellen tegen elkaar. Het madeliefje begon te praten tegen de tulp, hey tulp, wat ben je toch mooi zei ze blozend. Jij bent ook mooi lieve madeliefje.Maar tulp, ik ben zo klein, en jij hebt zo een mooie kleuren, jij bent zo bijzonder! Jij bent ook bijzonder en zo mooi, klein of groot., Wat maakt het nu uit, ik hou van je! Zei…. Zei je nu juist echt dat je van me houd? vroeg madeliefje. Ja ik hou echt van je! oh, tulp ik hou ook van jouw! Riep het madeliefje en toen gaven ze samen een knuffel en zelfs een kusje! Einde!

van gedachten naar werkelijkheid…

Er was eens een prinsesje, haar naam was Raida, en de mensen om haa heen dachten dat Raida een gewoon meisje was, terwijl dat niet zo was. Neen, Raida is een geest, en iedere keer als er iets in haar gedachten komt gebeuren echt. Raida was trots op haar zelf omdat ze iedere dag kon denken wat ze wou en dat het altijd uit kwam.Maar er was maar een ding waar dat ze bang voor was,namelijk de blauwe meer, als je er in zwom blijf je er voor eeuwig er in vast! Maar raida geloofden er niets van dus ging ze naar de blauwe rivier en zwom ze er in, maar het was toch waar, ze bleef er in vast zitten! Help riep ze luid: Help! Maar niemand hoorde haar.Plots dachtte ze na en haar gedachten, en haar gedachten zei dat er een prins stond, en ja hoor, er stond een prins voor haar.Dag prinses! Ik kom je helpen! de prins sprong in het water en nam de prinses haar hand, maar plots gebeurde er iets, hun twee handen gaven een helderend licht! En plots gaven ze samen een kus. En deze keer had haar hart gesproken en niet haar gedachten. Wat gebeurd er? Ik ben verliefd, en mijn gedachten zegt dat niet eens, maar mijn hart wel! Prins ik denk dat je mijn hart hebt veroverd! De prins was blij dat te horen en hij vroeg haar ten huwelijk, en ze antwoordde met ja! Die dag trouwden ze en haar gedachten? die bestonden niet meer! het was enkel en alleen maar de prins wat haar interesseerde! Einde!

De boze.. boze.. boze wolk….

Er was eens heel lang geleden een wolk, de wolk was niet echt gelukkig neen hij was ook de wolk van de regen, en hij was ook altijd boos op zichzelf omdat de mensen altijd boos zijn op hem als het regent. Hij besloot om op de zon te roepen: Zon: O lieve zon! Waar ben je? Je bent zo mooi! Maar de zon antwoordde niet, ach. De zon hoort me vast niet, oh neen! Want ze haat me zei hij treurig. Maar plots  kwam de zon en zei ze dat hij niet moest treuren en dat hij ook mooi was. Zon, u bent tocg gekomen? Ja! Speciaal voor jou regen! Jij bent ook mooi! En weet je, ik haat je niet, maar… Ik hou van je! De regen wolk keek naar de zon en de zon ook naar hem, de zon gaf hem een kus en de regen gaf haar een kus terug en ploçts regende het niet meer, neen er verscheen een prachtige regenboog met prachtige kleuren. De boze, boze, boze regenwolk en de zon gaven elkaar een hand en keken samen naar hun prachtige regenboog en de boze, boze boze regenwolk was niet meer ongelukkig.. Einde!

meneertje karton…

Heel, maar dan ook heel lang geleden was er eens een meneertje.Niet zo maar een meneertje, neen want hij was van karton! Maar meneertje karton had een grote droom, hij wou eens voor een keer of heel zijn leven prins zijn! Meneertje karton was dus in zichzelf ongelukkig en het was ook altijd slecht weer als hij eens naar het kasteel wil gaan kijken. Ach zegt meneertje karton, ik kan toch nooit prins zijn! Ah neen! Want ik ben van karton en karton wordt snel nat en vies! En hij stampte heel hart op de grond, maar plots kwam er een meisje aangewandeld en ze ging naar het huisje van meneertje karton. Heey, Wie bent u? U hebt ik nog nooit gezien! Zo een mooi meneertje van karton! Ja meisje, mijn naam is meneertje  karton.Oh ik ben Lora. Prinses Lora! Ik heb het zo koud zei meneertje karton tegen de prinses.Oh, wil je met me mee gaan naar het kasteel? Daar kan je jezelf lekker opwarmen Meneertje karton! Meneertje karton ging met de prinses mee en snel waren ze bij het kasteel,toen ze er aan kwamen kreeg meneertje karton een mooie kamer en meneertje karton keek rond, hij kon zijn eigen ogen niet meer geloven zo mooi vond hij zijn nieuwe kamer. Snel werd het avond en meneertje karton keek voor het eerst in de spiegel.Ha zuchtte hij: was ik maar een mens! Dan kon ik prins zijn en trouwen met die mooie knappe prinses! Maar wat hij niet wist was dat de prinses aan zijn deur stond. De prinses voelde haar blij en ging slapen met een glimlach op haar gezicht. Plots kwam er een lief meisje die hem een steen gaf, dit is de kans voor een mooie vreugdedans met de prinses! Wrijf over de steen en je zal voor eeuwig prins zijn! Meneertje karton wreef over de steen en de volgende morgend kon hij zijn ogen niet geloven, hij had armen benen en zelfs handen en hij had prachtige kleren aan. Die morgend kwam de prinses binnen ze werd meteen verliefd op meneertje karton! De prinses stelde hem voor aan haar papa en de papa zij dat ze dringend met hem mocht trouwen en dat die andere lelijke prins weg moest! die dag kusste de prinses met hem en hij voelde zich zo gelukkig tot hij zelf vroeg om te trouwen met haar.Die dag trouwden hij en werd hij voor eeuwig Prins en Lora voor eeuwig zijn prinses ze danste en feeste tot het avond was!En ze leefden nog lang en gelukkig! Einde!306027_596461900365870_1485576449_n

Een april grap of niet?…

Jana zat in de klas en langs haar zat er een lieve knappe jongen waar dat ze een crusch op heeft, maar eigenlijk dacht ze in haar zelf, ach, hij zou me vast een lelijke meid vinden, met al die mooie meisjes wat hier in mijn klas zitten, maar wat ze dacht was niet zo, neen want de jongen sprak tegen haar en zei dat ze het mooiste meisje was van heel de klas. Maar Jana geloofden hem niet, neen want het was een april de dag dus war dat iedereen flauwe mopjes vertellen of mensen kunnen foppen.Snel ging de schoolbel en was het middagpauze, en daar was hij weer:De knappe jongen waar dat ze een crusch op had: Dag knapperd zei hij met een knippoogje. Jana begreep het echt niet, zou het nu echt zijn? Nee meiske! Die jongen vind u lelijk! Let maar op mijn woorden! En natuurlijk zei dat toevallig weer het populairste meisje Emely  van de school dat. Maar jana was ook geen gewoon meisje neen want als ze boos is veranderde ze in een soort monster. Een juf kwam Jana halen en gaf haar een briefje, ze opende het briefje en er stond in dat ze naar het parkje moest gaan. jana rende naar het parkje en daar stond hij dan de knappe jongen wat speciaal voor haar een picknick had voorzien. Zet u! jana ging zitten en de jongen vertelde dit: Ik hou van je! en dit is geen 1 april grap! De jongen kwam dichterbij en jana was in spanning en de jongen gaf haar een zoen op haar mond, daarna Gaf Jana hem een zoen terug en toen was het ware liefde, samen gingen ze romantisch wandelen en ze zei 1 april is toch niet altijd een slechte dag hé! Einde!