De prinses die vuur ogen had…

Er was eens heel lang geleden een hele lieve prinses, haar naam was Feline. Feliene was een vrolijke prinses, en iedere keer wandelde ze door het bos om prachtige rozen te plukken voor haar muur van haar kamertje te versieren. Maar In het bos is er ook een vals monster die zichzelf altijd veranderde in een valse prins, maar dat monster is niet zo maar een monster neen  want hij had vuur ogen, en hij kan je zelf ook vuur ogen toveren en als je dat hebt ben je gemeen en weet je niet meer wat je doet! En ja die dag ging Feline wandelen in het bos en plukte ze mooie rozen, maar toen ze in eens een roos wou plukken werd ze gevangen genomen door de prins die vuur ogen had, de prins keek in haar ogen en toen werd Feline in eens verliefd, Neen! Feline niet verliefd worden zei ze, maar het was te laat, ze werd verliefd op hem. En ze kreeg zelf vuur ogen, maar dat duurde maar een paar minuutjes, want ze hield haar handen voor haar ogen. Toen het vuur uit haar ogen was ging ze water zoeken uit de magische rivier, toen keek ze in het water en ze kreeg een stem va een engel: Liefste Feline, de prins waar op je verliefd bent is niet zo een slechte prins, maar hij had vuur ogen gekregen van een rare vis die in het bos vliegt. Hé? Een Vis die niet kan vliegen? Kan toch niet? jawel! Zoek hem en maak een kruis met dit water zwaard. Feline kreeg een zwaard en toen ging ze verwarrend door het bos. Hé , Een vis die kan vliegen? Daar heb ik nog nooit van gehoord hoor! Feline keek in de lucht en daar zag ze in eens de gemene vis! Hé! Vieze walgelijke beest! Ik ga u met de zwaard terug brengen naar het rivier! dat lukt je toch nooit zei de vis! maar Feline kreeg tranen en deed met een kruisbeweging de vis naar de magische rivier. En plots kwam de gemene prins die eigenlijk niet gemeen was, maar bij haar wou zijn. Feline draaide haar om en de prins bedankte haar omdat ze hem gered had, en toen vroeg de prins haar ten huwelijk, en ze zei direct ja! Die dag trouwden ze en ze leefden samen  nog lang en gelukkig! Einde

Een liefdesgeest…

Er was eens een meisje, haar naam was Elisa, Maar Elisa durfde niet meer te gaan slapen omdat ze droomde over een geest, en niet zo maar een geest neen, die geest zegt haar telkens ik hou van jou. Dus noemde ze de geest de liefdesgeest. Elisa kon de geest maar niet vergeten dus schreef ze een briefje voor hem: Onzichtbare liefde, Omdat ik je niet uit mijn hoofd kan zetten denk ik in mezelf dat ik verliefd op je ben, Je bent onzichtbaar en ik droom over jou, Soms wou ik dat je me knuffelde en dat je me kon kussen, want weet je, ik denk… Dat ik van je hou Liefst Elisa. Toen Elisa de brief geschreven had legden ze de brief op haar nacht kastje en wachtte ze tot de geest terug kwam, Maar hij kwam niet, dus probeerde ze eens voor de eerste keer in slaap te vallen en ja hoor met proberen lukt alles. En toen kwam de geest wel de geest las de brief en hij legde een roos op haar nachtkastje. Toen het ochtend werd ontwaakte ze rustig uit haar slaap, en keek ze op haar nachtkastje ze zag een mooie roos liggen op haar nachtkastje. Wauw! Wat een romantische geest! Elisa ging naar het bos om wat uit te waaien en zei: Ach, ik zal je toch nooit ontmoeten! Maar plots… Bedoel je mij? Hé? Waar ben je? Hier recht voor je! Ik hou ook van jou! Bent u… Bent u de geest? De liefdesgeest? Ja! Elisa kon haar ogen niet geloven en ze gingen samen op het gras liggen toen het donker was en keken ze naar de sterren, toen zagen ze een vallende ster en toen deed Elisa een wens en ja hoor, ze kwam uit. Samen gaven ze elkaar een kus en leefden ze samen nog lang en gelukkig. Einde

Het meisje die met nagellak alles knutselde…

Er was eens een meisje, haar naam was Lisa, en Lisa had heel veel nagellak, overal waar ze naar toe ging nam ze nagellak mee, en daar maakte ze dan iets van op een schilder doek, ofwel nam ze materiaal mee en maakte ze van nagellak iets kleurrijk. maar er was een ding wat ze niet wist en dat was dat haar nagellak magisch was, want alles wat ze maakte van de nagellak veranderde in een standbeeld. Lisa ging naar haar kamer en maakte weer een tekening, en daarna keek ze naar buiten, maar toen ze buiten keek zag ze allemaal standbeelden voor haar huis staan. Lisa begreep er niets van en ging buiten kijken, ze keek naar haar standbeelden en plots stond haar naam eronder geschreven. En plots stonden al haar vrienden daar te kijken, ze vonden haar standbeelden fantastisch en plots kwam er ook een vrouw die foto’s maakte van haar nagellak standbeelden, en ook vroeg de vrouw of Lisa in een museum standbeelden wou maken, en ze antwoordde met ja. De volgende dag ging ze naar het museum  en daar maakte ze al haar mooie standbeelden en andere knutselwerkjes van nagellak. Lisa werd heel beroemd, maar er was een die haar plaagde, hé! stomme kunstwerken! Riep een jongen. Lisa werd boos en sloot haar ogen, ze tekende op het schilderdoek een vogel, en toen werd die jongen een vogel. De jongen riep sorry en rende weg. Lisa werd heel blij en de andere mensen werden ook heel blij, Lisa mocht zelfs haar handtekening uit delen aan alle mensen, en de volgende dag werd ze blij. Na een vermoeiende dag ging ze weer naar huis en tekende en knutselde ze verder met haar nagellak. Lisa schreef in haar dagboek hoe leuk het wel niet was om zoiets mee te maken, daarna werd het donker en ging ze buiten staan en schreef ze op haar schilderdoek met nagellak Einde!