De boom die jarig wou zijn…

Op een mooie herfst dag was er eens een boom, de boom voelde zich ongelukkig omdat de boom eens jarig wou zijn, maar hij kon geen kaarsjes uit blazen omdat niemand langs kwam met kaarsjes, hij was heel droevig en zei in zichzelf van ik ga toch nooit jarig kunnen zijn want ik ben nu eenmaal een boom, maar plots kwam er een meisje en een jongen picknicken, het meisje had kaarsjes mee en aan gestoken, maar plots blies de wind de kaars uit, alweer probeerde ze het opnieuw, maar weer blies de wind het kaarsje uit, het meisje wou de kaars terug aan steken, maar de jongen moest helaas al naar huis, het meisje bleef alleen achter en moest huilen tot dat ze een stem hoorde fluisteren. Hé! Waarom ben jij zo droevig? het meisje dacht dat ze droomde dus ging ze verder, maar alweer hoorden ze de stem, ze draaide zich om en plots zag ze dat de boom kon praten, hé? het meisje wist niet wat ze zag. Ja ik ben het, de boom die al je kaarsjes uit blies! Ik wil eens jarig zijn! Maar ik ben een boom en ik kan geen kaarsjes uit blazen omdat ik nooit jarig ben! Wees niet boos op mij! Ik ben niet boos! je bent nu eenmaal een boom ik zal voor jou heel veel kaarsjes gaan halen zodat je ook jarig kan zijn! Het meisje haalde heel veel kaarsjes en nodigde de jongen weer uit. Het meisje zei tegen de jongen dat de boom jarig wou zijn, en spraken een toverspreuk uit wat ze ooit geleerd hebben in de toverschool,de boom was geen boom meer, maar een jongen samen gingen ze picknicken en vierde zijn eerste verjaardag! Einde!

Advertenties