Het doolhof tegen de onzekerheid

Er was eens een meisje, haar naam was Elena.  Elena is een meisje die nog al heel onzeker van zichzelf is, elke keer keek ze naar andere meisjes, omdat ze zijn heel knap hebben mooie kleding en hadden ook al een lief. Zij zelf had geen lief, omdat de meeste tegen haar zeggen dat ze niet mooi is, en dat ze niks is, Elena wist ook niet meer wat ze moest doen want ja haar vriendinnen hadden een lief, maar zij niet, ze voelde zich eenzaam want ja het is ook bijna Valentijn. Dus ging ze naar haar kamer en ging ze op haar bed zitten. maar plots toen ze wat rond keek zag ze een rare schilderij, er stond een tekening op van een doolhof en er stond ook geschreven; ik ben te vinden in het bos volg mij! Elena vond het maar raar, maar toch trok ze haar jas aan en ging naar het bos, toen ze bij het bos was zag ze er een doolhof waar een vrouw haar aan raadde om in het doolhof te gaan. Elena ging het doolhof in en plots zag ze van alles op de muren staan van; je bent een mooi meisje! je bent niet dom je bent slim op je eigen manier! jij zal jouw lief vinden voor Valentijn mooi lief meisje, maar je moet wel opdrachten doorstaan, je moet telkens in jezelf denken, ik ben mooi ik ben wel slim. Elena deed de opdrachten en ze had ze doorstaan. Ze kwam aan het einde van het doolhof en inderdaad daar stond een jongen die haar liefje wou zijn, en hij zei ook van je moet niet onzeker zijn mooi meisje! Elena was super blij en ook had de jongen voor haar een taart bij waar op stond van wil je mijn Valentijn zijn, ze gaf als antwoord volledig ja! en samen gingen ze naar de cinema. Elena was niet meer onzeker en was heel blij met hem Einde!