weg rennen naar jou..

Wegrennen naar jou op deze dag zoals vandaag, geen geschenk die ik je kan geven, het voelt zo alsof de zon verdwijnt achter de wolken, alles wordt donker in mijn hart, omdat jij er niet meer bent… Je bent zo maar verdwenen, en ik kon niet mee. vandaag is er een mooie dag, behalve jou mooie glimach, mijn hart is koud vanbinnen wanneer ik je bezoek op een plaats waar niemand wil zijn…. De plek der stilte.. in mijn hart blijf je stralen, jou glimach die jij me ooit gaf blijf ik dragen, ooit zal ik je terug zien en naar jou lopen…. Ik mis je ❤

De mensen zijn gelijk diamanten

het jaar 2020, het begon goed in januari en februari. Maar maart veranderde het goed begin, er kwam een onzichtbare vernietigend virus in ons land, niemand weet nog steeds niet hoe het hier is beland. Maar Waarom nu juist dit jaar in 2020? Vroeger vernietigende virussen, en nu ook nog dit jaar, het is onverstaanbaar, het is gelijk monsters die we niet zien, maar toch moeten vermijden. Het virus maakt niet alleen mensen ziek, het zorgt er zelfs voor dat de hele wereld in lockdown moet. Alles veranderde, alle winkels dicht, behalve nog maar de voeding en nog een paar winkels. Het is zo vreemd als je op het openbaar vervoer komt en waar je veel mensen tegen komt een mondmasker moet op doen. als je de voeding winkel binnen gaat zie je aan de ingang mensen met een mondmasker om je winkelkar te ontsmetten, en ook moet je afstand houden, het is frustrerend, want je moet opletten dat je niet te dicht komt bij de andere mensen, het zijn wandelende diamanten je ziet ze wel, maar je mag niet kortbij komen of ze aan raken, en zeker je familie je vrienden of je liefje niet, het lijken wel verboden diamanten deze tijd, je moet met elkaar webcammen om met iedereen in contact te komen, we kunnen niet meer naar kledingwinkels, cafés restaurants…. Dat alles maar weer normaal wordt… we kunnen er alleen maar van dromen…. ooit zullen we weer samen komen…

De knutsel stad..

er was eens een meisje, haar naam was Nielsa. Nielsa knutselde heel graag, ze maakte kaartjes en ze maakte ook graag tovertekeningen. Maar Nielsa had niemand die graag wou knutselen met haar. Nielsa ging even wandelen in het bos, maar toen ze terug naar huis wou gaan was ze ineens verdwaald. He! Ik ken dit bos en nu ben ik verdwaald! Nielsa wandelde verder want wie weet vond ze dan toch weer de weg terug. Plots kwam ze een rugzak tegen waar een toverstok in stak. Nielsa begreep er niks van en wandelde verder. Plots zag ze een mooi stadje, namelijk knutsel stad, uit nieuwsgierigheid ging ze eens kijken. Welkom in knusel land! Hier maak je veel vrienden! Nielsa wandelde verder in de knutsel stad. Plots stond er een meisje voor haar. Hallo! Jij hebt nog geen vriendinnen he! Euh nee? Wel ik wil jou vriendin zijn! Je moet alleen opletten want hier is helemaal geen knutsel stad! Jij hebt een toverstaf gekregen en een rugzak. Wel jij bent naar hier gelokt. Hier in dit zogezegd stadje staat een heel groot huis, als je binnen gaat kom je een hele rare man tegen met grote ogen die man moet je nooit vertrouwen want hij heeft andere opgesloten omdat hij de meester knutselaar wil worden. Nielsa begreep er helemaal niets van en ging het huis binnen en plots stond hij daar, de man met de grote ogen! Zo! jij bent Nielsa zeker? wel! Jij gaat mij nooit verslaan! En plots verdween hij. Nielsa wandelde door heel het huis en vond verschillende schilderdoeken en knutsel materiaal, Nielsa nam haar toverstok en maakte er een ster teken op. Plots begon de ster te zweven, ze ging er achterna en kwam een van de kamers tegen, de ster opende de deur en kwam ze een jonge kunstenaar tegen. Dankjewel om mij te bevrijden! Ik help jou! De jongen en Nielsa probeerde iedereen te bevrijden en het was hen ook gelukt, nu alleen die gemene geest opsluiten! Nielsa nam een stuk papier en knutselde een sleutel en een maakte een kunstwerk. Ze maakte een kunstwerk voor de geest want hij heeft alle kunstwerken gestolen van de mensen die graag knutselde en verfde. De geest ging naar de deur en ja hoor, Het was Nielsa gelukt ze had de man opgesloten. de kunstenaars waren heel blij en konden uiteindelijk toch kunstwerken maken en knutselen. En de geest? die verdween! Iedereen bedankte Nielsa met een knutselwerkje of een schilderij. Nielsa ging terug naar het bos en daar vond ze eindelijk de weg weer naar huis. Einde!

het vriendelijk meisje

Er was eens een meisje, haar naam was Jonina. Jonina is een heel vriendelijk meisje en ze zegt ook altijd goededag tegen de mensen die ze tegenkomt. Maar op een dag veranderde dat, ze zei goededag tegen een vrouw, en ook gaf ze haar het compliment dat ze er goed uitzag. Maar de vrouw was verbaasd, Waarom zeg je vriendelijk tegen mij goededag? ik ken u toch niet! Maar… Ik wou gewoon vriendelijk zijn sorry…. Jonina was droevig omdat ze denkt dat ze iets verkeerd gedaan had. Wat is dit toch? ik ben vriendelijk en die vrouw doet onbeleefd tegen mij…. Jonina ging naar de bibliotheek en keek wat rond of er misschien in de boeken een antwoord stond waarom die vrouw zo reageerde. Maar ze vond het antwoord maar niet, met een diepe zucht wandelde ze door de bibliotheek en toen botste ze tegen een man. kan ik je helpen meisje? ja, ik ben op zoek naar een antwoord. Een antwoord? Wel ja, ik ben een vriendelijk meisje en ik begroet iedereen maar dat is veranderd sinds vandaag, ik zei tegen een vrouw goededag en ik kreeg de vraag waarom ik goededag zei tegen haar en ook zei ze mij dat ze mij niet kende. En nu zoek ik er een antwoord op waarom ze zo reageerde en ook durf ik ook niet meer goededag te zeggen tegen iedereen. Wel meisje! Jij doet niks verkeerd! jij bent een heel vriendelijk meisje, er zijn nu eenmaal mensen op de wereld die nooit goededag zeggen tegen iemand wat ze niet kennen, je moet het antwoord niet zoeken, want die vind je nooit, wees jezelf en blijf vriendelijk!let wel op voor sommige mensen want het ligt aan hen, niet aan jou! Jonina bedankte de man en ging met een glimlach op haar gezicht naar huis. Einde…

Het is niet raar als je tegen iemand goededag zegt, het is een teken van vriendelijk zijn.

De tovenaar boom

er was eens een tovenaar, de tovenaar was heel gelukkig, hij maakte iedereen gelukkig door alles te toveren wat ze maar konden dromen. Maar op een stormachtige dag veranderde dat, toen hij rondvloog werd hij door de bliksem geraakt en veranderde hij in een boom. De tovenaar kon nog wel toveren maar wel met takken, alleen kon hij niet meer vliegen. De tovenaar wist niet meer wat hij moest doen want hij was een boom, en zichzelf terug toveren kan hij niet want er bestaat een tegendrankje voor en alleen een klein meisje kan hem helpen. De boom was droevig maar plots kwam er een klein meisje aangehuppelt. Hey boom wat is er? Ik hoor je huilen! De tovenaar had even schrik om het meisje te vertellen maar uiteindelijk had hij het haar verteld. Hoe kan ik jou helpen vroeg het meisje. Door een blad af te plukken van de goude roos. Het meisje haasste zich naar de roos en dacht even na over haar wens. Toen het meisje aan de goude roos was trok ze een blaadje af en rende zo snel mogelijk naar de boom, ze gaf het goude blaadje en ja hoor het sap wat in het blaadje zat zorgde ervoor dat hij weer een tovenaar is. De tovenaar bedankte het meisje en zocht een wens doen, het meisje wenstte dat ze een mooi prinsessen kleedje aan had en ja hoor haar wens kwam uit ze had een prachtig kleedje. De tovenaar was terug gelukkig want hij kon weer overal naartoe vliegen. Einde