De Gedachten geest..

Er was eens een meisje, haar naam was Nantasha. Nantasha was een verlegen meisje, ze voelde zich ook heel onzeker, omdat veel mensen zeggen dat ze te dik is, of dat ze lelijk is, en dat is ze beu, maar ze weet niet goed hoe ze er mee om moet gaan, telkens stelde ze zich te vraag van, ben ik wel mooi? Waarom noemen mensen me dik? Ben ik wel fijn?. Maar nooit kreeg ze er antwoord op. Nantasha voelde zich alleen en besloot naar het park te wandelen, maar het was niet zo maar een park, het was een park waar spirituele geesten zaten. Nantasha keek wat rond en plots zag ze een vrouwelijke geest. Awel Dag meisje, ik merk aan jou dat je jezelf niet zo goed voelt! Wat is er? wel ik voel me slecht omdat ze me dik noemen, en ik voel me onzeker. Wel ik ga je gedachten weg werken! Ik ben de gedachten geest ik kan in jou gedachten kijken! Nantasha dacht dat ze droomde, maar ze droomde helemaal niet. Ze wandelde verder en plots kwam er nog een geest, die geest had gezien in haar bal dat ze zichzelf wilde veranderen. Hé meisje! jij moet niet veranderen! wees gewoon jezelf, je bent heel mooi en dapper. De geest gaf haar een drankje en ze dronk er aan, ook kreeg ze een ketting voor als ze zich slecht voelde, als je je slecht voelt moet je voelen aan de ketting wij zijn altijd bij jou! Nantasha beloofde het en plots was ze aan een gewoon bos. Nantasha ging naar huis en voelde zich weer veel beter! Einde

Engel…

Engel in de hemel, dat ben jij. Elke Herinnering vergeet ik nooit want jij bent gewoon de beste ooit. Engel als ik s’avonds kijk naar de sterren dan kijk ik naar jou. Engel jou glimlach, jouw lieve persoon zijn heb ik van jou, Zoveel keren kan ik zeggen dat ik van je hou, maar helaas kan ik het niet in het echt doen. Engel je hebt me zoveel laten zien, mij zoveel geleerd, mij zoveel laten grimlachen, mij zoveel verhaaltjes voorgelezen, en nu schrijf ik ze zelf. Engel jij bent die schitterende ster in de donkere lucht s’avonds, en je blijft in mijn hart schitteren voor eeuwig. Ik mis je Engel tot gauw ❤

Het paas kasteel

Er was eens een meisje, haar naam was Kyana. Kyana hield enorm veel van paaseieren, daarom was ook Pasen haar favoriete feestdag. Ze wou graag passeieren hebben, maar mensen hebben haar verteld dat ze moet wachten tot het Pasen is. Kyana werd ongeduldig en wandelde naar het park. Maar plots toen ze in het park was zag ze een kleine weg vol paas eitjes, Kyana volgde het wegje en plots kwam ze een kasteel uit, het was zo mooi de buitenkant waren er fonteintjes waar paaseieren uit kwamen, en ook waren er mooie konijnen beelden van konijntjes en zelfs ook bloemen gewoon alles van chocolade. Kyana ging voorzichtig het kasteel binnen, ze keek rond maar had ook een beetje bang. Hé waar ben ik? Het is hier toch niet zoals in het sprookje Hans en >Grietje hé? Want daar wordt je gevangen genomen zei ze angstig. Plots kwam er een konijn tevoorschijn met een kroon op, neen! Jij moet geen bang hebben! Ik heb een glazen bol en door die glazen bol zag ik dat jij niet gelukkig was, omdat je eitjes wou hebben en het og geen Pasen was. Wat fijn dat jij van Pasen houd! Je bent in het Paas kasteel, een kasteel vol paaseieren en nog allemaal mooie dingen, ik heb hier ook puzzels eigenlijk alles. Maar Wat doe ik hier? Wel! ik geef jou een beloning als jij me helpt met paas eitjes te maken! Maar u heeft toch al zoveel? wel neen zei de konijn, Het is jouw beloning, zodat je elke dag een hap van je paasei kan nemen. Kyana maakte samen met de konijn een groot paasei en ook toverde hij er ook nog kleine paaseitjes in. Je hebt de beloning zelf mogen maken, omdat jij van Pasen houd en ook omdat jij uniek bent, tot Pasen lieve meid! Plots stond ze terug in het park, maar dan wel met een prachtig paasei, het kon ook niet snel smelten want het ei was omhult met goud. Kyana voelde zich heel gelukkig en bewonderde haar ei elke dag. Vrolijk Pasen konijn zei ze tegen het ei. Einde

De Lente muis

Er was eens muis, hij toverde iedere keer de lente. Maar hij was niet zo gelukkig, want veel mensen maakte zijn bloemen stuk. Overal waar hij kwam waren zijn bloemen dood. De muis was het beu en ging dan maar terug op weg naar zijn huisje. Maar plots kwam hij een konijn tegen. Hey muis waarom ben jij zo droevig? Wel zegt de muis ik ben droevig omdat ik zo mooie bloemen tover en dat de mensen het gewoon stuk maken. Wel zegt konijn, je bent toch een tovermuis? Ja? Awel dan kan je toch een spreuk bedenken voor de mensen die je bloemen kapot maken? Goed idee dankjewel konijn! Muis ging naar zijn huisje en zocht een toverspreuk op zodat de mensen niet de bloemen konden stuk maken. Hij kreeg een geniaal idee hij betoverde de bloemen om in struikel bloemen. Als je de bloemen kapot wil maken struikel je er over en spreekt de bloem jou aan. De muis wandelde stiekem rond en zijn toverspreuk werkte. Geen enkele mens durfde nog de bloemen stuk te trappen. De muis was heel blij en liep iedere dag tussen de mooie bloemen. Laat de Lente nu maar komen! Einde

De levende vlinders

Er was eens een meisje, haar naam was Fleura. Fleura hield enorm veel van bloemen en van vlinders , daarom dat ze altijd naar het bos ging om te kijken of er vlinders zaten op de bloemen, maar er zaten helaas geen vlinders op de bloemen. Ze wandelde terug naar huis maar toen ze op weg was zag ze een leuk winkeltje waar ze versiering voor op de muur kon kopen, ze ging nieuwsgierig een kijkje nemen en al snel zag ze vier mooie vlinders wat ze op haar kamer muur kon plakken. Nadat ze de vlinders gekocht had ging ze blij naar huis en plakte ze de vlinders al snel op haar muur. Maar de volgende dag toen ze op haar muur keek waren de vlinders verdwenen. Oh nee wat is dit nu vroeg ze paniekerig, ze huilde dus ging ze terug naar het bos waar de vlindertuin was en al snel zag ze haar vier vlinders, er lag een kaartje bij en er stond geschreven, liefste meid dankjewel dat je de vier vlinders gekocht hebt. Ik heb ze hun leven gegeven omdat je zo van vlinders houd. Fleura was heell blij en ging alle dagen de vllinders bezoeken. Einde

Het mysterieuze gebouw

Er was eens een meisje, haar naam was Mina. Mina ging samen met haar zus naar een gebouw voor een spelletje want Mina was dol op spelletjes. Maar plots toen ze in het gebouw waren moesten ze zo snel mogelijk uit het gebouw proberen te geraken. Haar zus rende zo snel mogelijk en zij rende haar achterna maar ze was al weg. Toen haar zus weg was gebeurde er vanalles. Het gebouw deel van het gebouw ging ineens open. Mina begreep er niks van en ging verder wandelen. Maar plots was ze niet in het gebouw maar in een film. Waar ben ik? Je bent in de wereld van film je moet opdrachten uitvoeren om de film af te werken. Mina begreep er niks van dus liep ze rond plots zag ze een brug en ging er over wandelen. Plots kwam er een konijn niet zomaar een konijn, neen het was een drakenkonijn. Ze moest vechten tegen de konijn maar ze hield hem kalm de konijn was heel lief ook en bracht haar naar de volgende opdracht. Ze moest in een boom klimmen om een groen lampje te halen. Ook dat lukte haar. Plots was ze in een fotostudio en had ze heel mooie kleding aan. Wat moet ik hier doen? Ze zag dat er op het witte doek verscheen dat ze een fotoschoot kreeg. Ze posseerde en daarna stond ze weer waar ze was. In een gewoon gebouw. Ook haar zus was er opnieuw en rondom haar waren er schermen waar ze te zien was als mone in een film. Mina was heel blij en haar zus zei ook dat ze vanaf nu filmster is dankzij haar. De film werd ook in de cinema gedraaid en haar zus zei dat het gebouw een soort scene was en dat die stem haar stem was wat haar de opdrachten gaf. Samen keken ze naar de film en lachtte ze allebij. Ook mocht mina handtekeningen uitdelen. Einde